Elif > Recent Status Updates

Gençlik eserlerini okumasam da olurmuş galiba. 11-17 yaş aralığında yazdığını kendime hatırlatmaya çalışıyorum. Karakterler çok aptal -üzgünüm, Jane'in ironik dili de değil bence, direkt akılları pek yok-, okumak da pek keyifli değil.

Kitaptaki zaman atlamaları arasında gerçekleşenleri sonradan öğrenmemiz beni rahatsız ediyor. Metinde kopukluk oluşturuyor.

"Havaya kurduğumuz şatoların hepsinin birden yıkılıvermesine çok üzüldüm."

82. sayfada bırakıyorum. Konusu ilgi çekici olsa da karakter karmaşasını, kısa bölümleri ve yazarın üslubunu beğenmedim.

Güzel başlamadı, hikaye akmıyor gibi.

İnsanların kendi sebebiyet verdikleri olayların sorumluluğunu almaktan korkup kaçmalarının ayan beyan örneği Dr. Frankenstein.

Üniversite yıllarımda böyle kitapları seviyordum ama artık bana keyif vermiyorlar galiba. Aforizmaları kullanmak için roman yazılmış hissi veriyor.

"Bir yere dönmek, baştan sona yanılgıdan ibaret. İnsan, döndüğünü zannederken, aslında sadece kaybettiği şeyi arıyor."

Katherine'in teorisinin anlatıldığı bölümler beni sıkıyor.

Kitabı bir dinlenme tesisinden almıştık arkadaşımla. Konusu pek benlik değilmiş, okurken de rahatsız oluyorum ama tam olarak beni rahatsız eden ne bilmiyorum. Chris'in düşünceleri ve tepkileri mi -ki bazı noktalarda haklı-, Heidi'nin yardımseverliği ama aynı zamanda saplantısı mı, Willow'un yardım almamak için direnmesi mi? 🤷🏻‍♀️ Galiba sadece karşı komşularını sevdim.

Üç yıl sonra, üçüncüye tekrar başlayalım.

Diğer iki kitabı okumadığım için sorun yaşarım diye düşünmüştüm, yaşamadım. İlk iki kitabın eksikliğini çekmedim, en azından şimdilik.

"Sadece durup baktığın, kendini ondan soyutlarken dünyanın seni unutmasını seyrettiğin anlar var. Üstesinden geldiğin ve olduğun kişiyi yok ettiğin anlar."

Buhar gibi bir kavrama ve bunu olay örgüsüne dahil etmeye gerek var mıydı bilmiyorum. Danny'nin geleceğini okumak bence yeterliydi.

"Gün gelir sürekli hareket etmenin anlamsızlığını kavrarsınız. Nereye giderseniz gidin kendinizi de yanınızda götürdüğünüzü bilirsiniz."

Danny için çok üzülüyorum.

Kitabı daha önce okumuşum gibi geliyor ama bu kadar ilerlediğim için de bırakmak istemiyorum. P.S. ben olsam kızılderili kabilesinden ayrılmazdım, gerçi oradaki kızların yaşı göz önüne alındığında o sayfalar da beni zorladı.

Acaba yazar hiç kasaba romanı okumamış mı yazmadan önce? Karakterler birden fırlatılarak yazılmaz ki. Kim kimdi hiç akılda kalmıyor, tamamen karmaşadan ibaret. Bir paragrafta başka biri anlatılırken, bir sonrakinde başkasına geçiyor.

"İtaat, dilin içine bile öylesine derinden işlemiştir ki. Güç/enerji ve yaratıcılık erillikle, soyluluk erkeklikle eşanlamlıdır. Ne zaman bir kadın özellikle yetenekli olsa, ona erkeklerle karşılaştırmalı bir biçimde iltifat edilir."

Bölümleri çok kısa, bu da bence akıcılığı olumsuz etkiliyor.

Türk edebiyatının Türkçe edebiyat olarak isimlendirilmesinin uygun olduğunu söylediği yazısı ile gözümden düştü. Son şiir kitapları da çok iyi değildi, bu kitabını da başından beri çok beğenmemiştim ama madem Türk edebiyatına mensup olmayı uygun görmüyor, yazmayı bırakabilir çünkü Türkçe edebiyat diye bir terim yok.

Kitap güzel başlamıştı ama hocanın geçmişini anlatmayı o kadar erteledi ki yazar şu an okurken merak etmiyorum. Belki belli kısımları açıklayıp, belli kısımları belirsiz bıraksaydı daha iyi olurdu.

Kitaba hiç elim gitmiyor maalesef.

Başı daha iyiydi ama gittikçe mektuplar birbirini tekrarlıyor gibi geliyor. Konu da beni çok çekmedi.

Yazar, bir erkeğin düşüncelerini çok iyi ifade etmiş, erkekleri çözebildiğimizin kanıtı bir nevi. Erkek bir yazarın ağzından yazılsaydı da terk edilen kocanın düşünceleri böyle anlatılırdı bence. İyi olması bir yandan kötü, sinirden yavaş yavaş okuyabiliyorum.