Elif > Recent Status Updates

Yazarın kitabı, okuduğu tüm kitapların yazarlarına atfetmesi ve kaçış yolu sunmaları, bilgilendirmeleri ve kendisini kendisi yaptıkları için teşekkür etmesi çok hoşuma gitti.

Ayrıca 1939'da Londra'da yürüyen merdiven kullanılıyormuş, bu bilgi bana ilginç geldi. İngiltere'de ilk yürüyen merdiven 1898 yılında Harrods Mağazası'nda, TR'de 1964 yılında Atalar Mağazası'nda kullanılmış.

Bas'in hafızasını sildiğini neden hatırlamıyor acaba? Umarım bir yere bağlanır, yazarın da hafızası silinmiş olamaz.

Karakterler ilk kitaptan farklı gibi, akıcı değil ve merak ettirmiyor.

"Demirin demiri bilediği gibi insan da insanı biler."

Bu kitaplar için yaşım büyümüş galiba. Lisede olsam beğenme ihtimalim vardı.

"Paper" kelimesine de çeviri notu olarak "Kağıt" yazmamalısınız artık. Kağıt okumak gibi dilimizde bir kullanım mı var? Makale, bilimsel yazı ya da direkt evrak bile yazılsa olurmuş.

Okuduğum son iki kitabın çevirileri tatsız ama bakalım.

Kitabın başında "hellbox" olarak bırakılan terim, 125. sayfada "cehennem kutusu" olarak çevrilmiş. Böyle tutarsızlıkları sevmiyorum. Özensiz bir çeviri gibi hissediyor; editörler, son okurlar liyakatli seçilmiyor galiba.

Peder Cassidy harika biri, çılgınlığı da tam dozunda. Sadece yan karakter olması üzücü.

"Biz üç boyutluyuz, tek boyutlu sözlerden incinmeyelim."

"Jonas'a göre yuva annesiyle olduğu yer, şu an için. Ya da anne mefhumunun olduğu yer. Burada, benimle, ona da ait olan bu evde değil."

Yazarın dili akıcı değil ve okuru hikayenin içine sokamıyor. Belki de mesleği gazetecilik diyedir. Konuşmalar çok yapay, anlatımı yavan.

"İşlerin cinsiyete göre dağılımı, daha düşük ücret ödenen işleri kadınların yapmasını sağlar; her ikisi de kadınların erkeklere ekonomik bağımlılığını garanti altına alır."

"Ama kadınlar dışarıda çalışma hakkına hukuksal olarak sahip oldukları halde, fiilen bu hakka sahip değildirler. (...) Dışarıdaki işi, kendisini ev işlerinden muaf kılmadığı gibi, bu ev işlerine zarar da vermemelidir. Dolayısıyla kadın, belirli bir ekonomik bağımsızlık elde edebilmenin karşılığında iki işi birden yürütme özgürlüğüne sahiptir ancak."

Çeviri beni rahatsız ediyor. "Çokkarılılık", "babayerlilik" gibi kelimeler yerine güncel ve literatürde kullanılan terimler seçilseymiş keşke.

"Bunu atlatmak demek, belki de, uyanmak demek. Ama uyanamaz: zaten uyanık."

Elim pek gitmiyor, aslında konu ilginç ama okurken ilgimi çekmiyor.

"Kurbanın celladı üzerinde hiçbir hakkı olmaması adaletin de olmaması demektir."

Erkek nefretim tetiklendi.

Kitap bana Sarı Duvar Kağıdı (Charlotte Perkins Gilman) ile King'in Medyum kitabını anımsatıyor.

Yazarı çok seviyorum ama kız karakterin iç sesi erkek gibi. Diğer kız arkadaşıyla konuşmaları da öyle. Karakterlerin ismi olmasa eminim ki herkes erkek sanardı.

Gençlik eserlerini okumasam da olurmuş galiba. 11-17 yaş aralığında yazdığını kendime hatırlatmaya çalışıyorum. Karakterler çok aptal -üzgünüm, Jane'in ironik dili de değil bence, direkt akılları pek yok-, okumak da pek keyifli değil.

Kitaptaki zaman atlamaları arasında gerçekleşenleri sonradan öğrenmemiz beni rahatsız ediyor. Metinde kopukluk oluşturuyor.

"Havaya kurduğumuz şatoların hepsinin birden yıkılıvermesine çok üzüldüm."

82. sayfada bırakıyorum. Konusu ilgi çekici olsa da karakter karmaşasını, kısa bölümleri ve yazarın üslubunu beğenmedim.

Güzel başlamadı, hikaye akmıyor gibi.

İnsanların kendi sebebiyet verdikleri olayların sorumluluğunu almaktan korkup kaçmalarının ayan beyan örneği Dr. Frankenstein.

Üniversite yıllarımda böyle kitapları seviyordum ama artık bana keyif vermiyorlar galiba. Aforizmaları kullanmak için roman yazılmış hissi veriyor.

"Bir yere dönmek, baştan sona yanılgıdan ibaret. İnsan, döndüğünü zannederken, aslında sadece kaybettiği şeyi arıyor."