Joanna Slow > Recent Status Updates

Czaruje i wciąga. Już mi smutno, że się skończy :-(

Kocham to jak July mnie zawstydza i przenosi do niedostępnych mojej wyobraźni miejsc.
Pragnę być Mirandą a staję się prawdziwszą Joanną.

Dopiero na 6% odkryłam to, że mamy tu alternatywne wersje tej samej historii (co mówi już blurb), a nie ze Austerowi narracja się rozjechała 😂🤦🏼‍♀️

Wielka, wielka miłość 😍

Kocham pisanie Nunez. Kocham tez jej narratorki. Tak bardzo różne ode mnie i tak bardzo takie jak chciałabym być.

Tak boli samo wyobrażenie sobie bycia w opisywanej przez Toews sytuacji

Wow! Denton Welch! Niesamowite odkrycie. Chcę więcej! Może ktoś wyda go w PL?

Jak to się cudownie czyta! I ile tu fascynujących, nowych dla mnie faktów. Wielki zachwyt!

Miłość od pierwszego zdania:

„Austria leżała uśpiona daleko od świata – tam nadal trwało średniowiecze i miało tak pozostać na zawsze.”

Nie spodziewałam się, że tak dużo tu znajdę.
😍

Prawdopodobnie najgorsza książka jaką w życiu czytałam…

Wywraca trzewia.

ogromnie obiecujący początek, a potem tak bardzo nieeeee...
już znalazłam, że tę historię to życie wymyśliło, a nie mój ukochany Grossman, on to tylko pięknie opakował, ale mimo wszystko to jedna z gorszych rzeczy jakie ostatnio czytałam :-(

Wow! Niezwykła konstrukcja, która

Wielki zachwyt językiem i niezwykłym sposobem opisywania społeczeństwa i historii przez zwyczajne, choć nieoczywiste sytuacje, zwyczaje, zmiany.

Ach jak ja tęskniłam ❤️

Tym razem z chłopakami

Czytana z 12 latkiem. Łatwo nie jest, ale o dziwo ma swój (lekko zalatujący naftaliną) urok.

Z obrazkami, a dla dorosłych! Przezabawnie i mocno satyrycznie. Moja dobra czytelnicza passa trwa!

Co jest za rozrywka! Protokół 42 rządzi!

Skończyłam i od razu zaczęłam po raz drugi.
I wiem, ze ten drugi raz będzie jeszcze lepszy.

Od zachwytu do przeogromnego znużenia.
Mając z tylu głowy jak działa moja pamięć, ale i co o pamięci pisze Nadas, zostawiam to tu. Choć pewnie zapomnę, że zostawiłam.

Zabija mnie szczegółowość, ilość przytaczanych źródeł, jak w pracy naukowej, jeszcze próbuję walczyć, ale to już ostatek sił, bo jakoś nie wierze że dalej będzie lepiej i dowiem się więcej niż zaoferował mi wstęp.

Drugie spotkanie z puklerzniczkiem karłowatym 😍 po raz pierwszy w „Kierunku zwiedzania” Wichy!

Przepiękna baśń o gejspaczonej i przegiętej księżniczce i złym Pinochecie. Z cudownymi chilijskimi pejzażami w tle. Zachwyt ❤️

Jakie to jest przerażajace. I jak trudno odłożyć. Baaardzo dobre!

Cuuudo! Jakiż to ma klimat. Te postaci!

Audiobook. Drugi w życiu. Pierwszym był Solaris w rewelacyjnym wykonaniu Więckiewicza i Cieleckiej. Na tym tle wszystko musi wypaść blado. Czytanie dość średnie, momentami drażniące. Literacko powoduje wręcz zawstydzenie niektórymi metaforami. Ale bladość na tle Lema to i tak zapowiedź mocnych 4 gwiazdek. Bo jest tu pomysł na historie i ważne filozoficzne pytania.

Już wiem, ze trafi do ulubionych. Proust, impresjoniści, Paryż, Dreyfuss, nowy Wiedeń. Mnóstwo interesujących informacji i piękny jezyk i intrygujące metafory. Zachwyt!

Niestety po obiecującym początku w połowie zrobiło się tak nudno i powtarzalnie, ze już raczej do lektury nie powrócę