Bige Güven Kızılay bütün hikayelerini "nostalji" olgusu üzerine kuruyor. Belli ki kendi küçüklüğünden gelen anılar, yemekler, olaylar (sağ-sol çatışması, kıbrıs barış harekatı, sokakta oynamak, 1 mayıs olayları, vb.) bu kitabın da belkemiği. Evet, bir yere kadar da bu formül çalışıyor ama her kitap bu minvalde yazılınca bence hiçbir orijinalliği olmuyor. Bige Güven Kızılay'ı seviyorum ama yaratıcı yazarlık uğramamış.
— 12 hours, 55 min ago
Add a comment