Feri Ketabkhor > Recent Status Updates

«شاه شهر نمی‌گذارد ضعف‌هایش به چشم بیایند. مردم تلوتلوخوردنش را با کُرنش عوضی می‌گیرند و او کرنش‌کنان می‌کُشد.»

«تو خونواده کسی به کسی چیزی بدهکار نیس.» brb crying

اگه روزی برسه که کاتیا هیچ هیتری نداشته باشه من مرده‌م. هیچ‌کدوم از مرگ‌ومیرهایی که خوندم اندازه‌ی این رام‌کام دهه نودی‌ای که ایشون وسط جهنم برای خودش ترتیب داده عذابم نداد واقعاً وقت‌شناسی‌ت زن

کمک احساس می‌کنم برای گریه‌کردنم خیلی زود بود :___

وای اگه می‌تونستم یه پولی به کاتیا بدم که بره برای خودش شخصیت قابل‌تحمل‌تری بخره قطعاً این کارو می‌کردم

اوکی این- من برای این حجم از رمانتیک بودن داستان آماده نبودم وای قلب لعنتی‌م T-T

هیچ ایده‌ای ندارم که چه خبره ولی خیلی داره خوش می‌گذره :))

وات. د. فاک. :)))))))) هنوز فقط سه فصل خونده‌م و واقعاً خوب نیستم T-T

خدایا الآن گریه می‌کنم
the lesbian necromancers will be the end of me

“That’s all I ever demanded,” STOP IM IN TEARS

گودریدز خیلی بامزه‌س. هر وقت دلش بخواد کار می‌کنه، نخواد نمی‌کنه، هر آپدیتی رو دوست داشت پاک می‌کنه، یه سری از کتابا رو هم صلاح دیده من چند بار خونده باشم. توی سال‌هایی که این‌جا بوده‌م یادم نمی‌آد یه روز درست کار کرده باشه. :)))

وای، نمی‌دونم من رقیق‌القلب‌تر شدم یا واقعاً میزان ترامایی که توی این جلد دارم راجع‌بهش می‌خونم از قبلیا بیشتره.

“Denial is even more Iranian than ayatollahs.”
:)))))

هیچ‌کس مثل من سر یه صحنه درباره‌ی سیب‌زمینی سرخ‌کرده این‌قد گریه نکرده.

«وقتی سرم را می‌زنی، نوک قیچی را در شاهرگم فرو کن. باشد؟»

یه نظر محتوای اخیرمو اینجا نگاه کردم و دیدم همه‌ش کتابایی بوده که واسه دانشگاه خوندم. ناراحتم واقعاً. :((

دارم به جاهای آشناش می‌رسم و آه عمیق. آه خیلی خیلی عمیق.

«مُردن خیلی کار ساده‌ای بود، باید کار دیگه‌ای هم انجام داد.»

و ما به یگانگی از دست رفته‌مان می‌نگریم / به انزوای محض انسان بودن / به شکوه انسان بودن / شکوه نان را قسمت کردن، آفتاب را و مرگ را قسمت کردن / معجزه‌ی از یادرفته‌ی زنده بودن

نزدیک‌های ته جلد دومم و نمی‌تونم فعلاً بخونمش. جمله‌ها رو به زندگی‌ها و مُردگی‌ها گره می‌زنم و سختمه، خیلی سختمه. هی می‌خوندمش و هی یادم می‌افتاد به ترم اول، سر تاریخ بیهقی. «کاش لااقل این کشت‌وکشتارها تموم شه. حیف مردم.»

جلد اول رو تموم کردم و وای، اصلاً انتظار نداشتم این‌قدر ازش خوشم بیاد.

«تازه فرض کن که قلدرها تاریخ را عوضی بنویسند، با سینه‌ها و یادهای مردم چه می‌کنند؟»