Anousha > Recent Status Updates

تام الیس در نقش لوسیفر خیلی زیباتره تا این مرد بسیار زیبای بلوند. ذهنم ناخودآگاه همه دیالوگ‌های لوسیفر رو با لهجه بریتیش و صدای تام الیس می‌خونه.

شونزده‌تا کتابِ مجموعه رو خوندم و هنوز مطمئن نیستم از بوچر خوشم میاد یا نه. ولی کاملا مطمئنم دوست دارم با کفش برم توی دهن هری درسدن شاید یکم کمتر «کون‌خردمند» باشه.

آخ. اسمش رو نگفت.

می‌خواستم اول کتابش رو بخونم و بعد برم سراغ سریالش. ولی طوری کله‌م رو خراب کرده که احتمالاً بعدش برای یه ماه به جز محتواهای مناسب رده سنی الف چیزی نخونم.

*خواننده ایرانی برای فرار از واقعیت‌های موجود در کشور به فانتزی پناه می‌برد*
جیم بوچر: این عکسا از نیروگاه هسته‌ای ایران رو دیدی؟

تا الان داستان «تماس شبانه به خرج مقصد» داستان محبوبم بوده. چه حیف که تا الان از برادبری هیچی نخونده بودم.

این کتاب رو دو سال پیش از پشت قفسه‌های کتاب‌فروشی مجبوبم شکار کردم. بعد در جابه‌جایی‌ها گم شد تا الان. بدیهتاً من علمی‌تخیلی دوست دارم. بریم ببینیم این کتاب برای اونایی که ا ع.ت خوششون میاد چی داره.

بله. سه داستان بعدی به اندازه سه داستان اول درخشان نبودن.

داستان اول و دوم به طورغریبی خوب بودن. گمان می‌کردم با رسیدن به داستان سوم دیگه نویسنده چیز جدیدی در چنته نداشته باشه که اشتباه می‌کردم. توییست عالی. شیوه روایت خلاقانه.

اینکه هر کتاب از اول شروع می‌کنه به معرفی این کیه و اون کیه و این کجاست و اون کجاست یه مقدار خسته‌م می‌کنه. ممکنه برای خواننده‌هایی که از یه جلد رندوم شروع کردن خوب باشه، ولی برای منی که تا الان سیزده‌تا کتاب دیگه رو خوندم دیگه داره آزاردهنده می‌شه. و حالا جدی، کی از جلد چهاردهم شروع می‌کنه به خوندن یه مجموعه؟

بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم بهترین زمان برای خوندن این مجموعه وقتیه که یه جاییت درد می‌کنه، اینقدر که دائما هری درسدن له‌ولورده و درب‌وداغون و کتک‌خورده‌س. آدم شرمش میاد وقتی آقای درسدن دماغش شکسته ولی هنوز داره جفتک می‌زنه به درد دندون خوردش اعتنا کنه.

الآن متوجه می‌شم آقای گیمن در مورد اینکه همه هفت ساله بودیم چی می‌گفت. همینطور که متوجه می‌شم چرا طرفدارهای این کتاب می‌گفتن از عمق استخوان فهمیدنش. خشونت از طرف والدین چیز راحتی برای کنار اومدن نیست. خاطره راحتی نیست. حتی اگه اون ولی، تحت تاثیر دوست‌دختر شیطانیش باشه.

ابتدای فصل سوم و همه چیزش رو تا به حال دوست داشتم. تنها دلیلی که نمی‌شینم یک سره تا ته بخونمش اینه که حیفه. حیفه وقتی استرس کار دیگه‌ای رو دارم و ذهنم تماما اینجا نیست مصرفش کنم.