Vida > Recent Status Updates

او علاقه‌مند به عشق بی‌نهایت بود، اما به همان اندازه هم به مالیخولیای ناامیدی علاقه داشت.

گیج بودم و احساس میکردم برای کاری که از من میخواهد صلاحیت ندارم. چیزی که میخواست از من ساخته نبود. این اولین بار بود که یک مرد انتظاراتی از من داشت که بیشتر از توانایی من بود. اما آخرین بار نبود.

بعد از مرگ مامان، بابا گفت: برای چی گریه می‌کنید، بس کنید. گریه کردن هیچ چیز رو تغییر نمیده. اما ما هرگز دست از گریه کردن برنداشتیم، فقط آرام تر گریه کردیم. ما اشک‌هایمان را مخفی کردیم.

شاید تمام زندگی‌ها این گونه بود. شاید صاحبان کامل‌ترین و ارزنده‌ترین زندگی‌ها هم، چنین حسی را تجربه می‌کردند.
لحظه‌های زودگذر از زیبایی و شگفتی را در میان ناامیدی، کشمکش، یکنواختی و آسیب بی اندازه…

تا دم‌دمه‌های صبح، کز کرده بودیم.صدای تیراندازی و انفجار،بیشتر از یک ساعت طول نکشید،اما بدجوری ما را ترسانده بود،چون هیچکدام از ما هیچ‌وقت صدای تیراندازی را از توی خیابان نشنیده بودیم.آنموقع آنجور صداها برایمان غریبه بود.

در زندگی‌ام، زمانی که از جریانی مطمئن نبودم، به دیگران که ادعا می‌کردند در آن مورد یقین دارند، فرصت اظهارنظر می‌دادم. زندگی‌ام توسط دیگران برایم روایت می‌شد. صداهای آنها قدرتمند، رسا و مستبدانه بود.

چیزهایی که ما در بیست سالگی نسبت به آنها عکس‌العمل نشان میدهیم، لزوما همان چیزهایی نیستند که در چهل سالگی به آنها عکس‌العمل نشان میدهیم و برعکس. این مسئله در مورد کتاب‌ها و زندگی هم صدق می‌کند.

خود تنهایی هم شکلی از همدم بود: سکون قابل اعتماد اتاق، آرامش ایستای شب‌ها.

هجیمه! هرچقدر هم که تلخ و دردناک باشه واقعیت اینه که زمان به عقب برنمی‌گرده و چیزهایی که از دست میدیم دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردن.

اولین قدم برای التیام آسیب عاطفی، شناخت و به زبان‌آوردن آن است.

روابط دلبستگی، تنها پیوندهایی هستند که در آنها هرگونه واکنشی بهتر از عدم واکنش است.

هر چیز ارزشمندی زمان می‌برد؛ بیشتر از آن حدی که ذهن بی‌تاب ما باور داشته باشد.

شفافیت از درگیر شدن با موضوع می‌آید، نه فکر کردن درباره‌ی آن.

وقتی توی زندگی بچه‌هایمان ایده می‌پاشیم، حتی شاید به قصد دیگری، نمیدانیم سال‌ها بعد قرار است چه چیزی برداشت کنیم.

درست است که نداشتن نگرانی‌های حداقلی مالی یا برخورداری از امکانات اولیه‌ی زندگی می‌تواند خیال آدم را از بعضی جهات راحت کند تا رویاهایش را تحقق ببخشد، اما شرط کافی نیست. گاهی وقت‌ها حتی شرط لازم هم نیست.

لحظات ناتوانی، در زندگی هر کس وجود دارد. اگر کسی امروز را بدون تجربه‌ی آن لحظات بگذراند، مطمئنا روز بعد، آن را تجربه خواهد کرد.