Akram > Recent Status Updates

هرگاه بیگانگان پیوسته به صورت واسطه در روابط عمومی جامعه مداخله داشته باشند، و مردم مجبور باشند در پرتو حمایت آن ها چراغ کار و مطالعه و حتی زندگی خصوصی خود را روشن کنند و هرگاه کشیدن برق به این ده یا آن روستا به اراده پایتختی دیگر و کشوری دیگر بستگی داشته باشد، آن وقت بین ملت شکاف می افتد و بر بنیاد و یگانگی و اتحاد آسیب وارد می آید.

پایان داستان زرگر و سیاح.

پایان داستان پادشاه و برهمن ها. داستان خاصیت های بردباری و برتری آن به دیگر اخلاق پادشاهان.

پایان داستان زاهد و مهمان. داستان فردی که کار خودش را کنار گذاشته و به دنبال کاری می‌رود که در آن استعدادی ندارد.

پایان داستان شیر و مرد تیر انداز. داستان کسی که در زیان رساندن به دیگران زیاده روی می‌کند و هنگامی که خودش به آن درد مبتلا شد توبه می‌کند و دست از آزار دیگران برمی‌دارد.

پایان داستان شیر و شغال. ماجرای بدبین کردن پادشاه به خدمتکار وفادارش و اعتماد دوباره بین این دو پس از مجازات و شکنجه و معلوم شدن خائنان.

پایان داستان پادشاه و فنزه. داستانی درباره پرهیز کردن از مکر و فریب دشمن مسلط و دوری کردن از درست دانستن چاپلوسی ها و دروغ های او.

پایان دوستی گربه و موش. قصه موش خردمندی که در وقت احتیاج، دوستی با دشمن را کنار نگذاشت و پس از رسیدن به خواسته اش از رعایت کردن احتیاط غافل نبود.

پایان داستان زاهد و راسو. داستان فردی که در انجام کارهای مهم عجله کرده و از فایده چاره اندیشی و فکر کردن محروم می ماند. خردمند باید تمام کارها را با صبر و اطمینان و تفکر انجام دهد و از تعجیل و سبک سری دوری کند."

پایان داستان زاهد و راسو. داستان فردی که در انجام کارهای مهم عجله کرده و از فایده چااره اندیشی و فکر کردن محروم می ماند. خردمند باید تمام کارها را با صبر و اطمینان و تفکر انجام دهد و از تعجیل و سبک سری دوری کند.

پایان داستان میمون و لاک پشت. داستان کسی که برای به دست آوردن چیزی تلاش می‌کند اما بعد از رسیدن به مقصود غفلت کرده و آن نابود می‌شود.

پایان داستان جغد و کلاغ. داستان دشمنانی که اگرچه خود را دوست و مهربان نشان می‌دهند و با ظاهری خوب و صمیمی جلو می آیند اما باطن آنها بر خلاف این است.

پایان داستان دوستی موش و کبوتر و زاغ و لاک‌پشت و آهو:)

بر سر اصول اعتقادی اش محکم و استوار بود و اگر وقت نماز میشد و اتاقی برای خواندن نماز پیدا نمی‌کرد، یک گوشه ی رستوران یا حتی توی خیابان سجاده اش را پهن می‌کرد و نماز می‌خواند.

برای اینکه خیالش را راحت کنم، ادامه دادم:" از همان روز اولی که به دنیا اومدی، با خدا عهد کردم که تو رو وقف راه دین و حق کنم. اصلا آرزوی من این بود که تو توی این راه باشی. برو به امان خدا پسرم."
وقتی این حرف را گفتم گل از گلش شکفت و خندید. همان جا بلند شد و صورتم را بوسید. صبح روز بعد با یک گروه راهی سقز شد.