Rana > Recent Status Updates

احساس کسی را داشتم که مدت‌ها، بی‌توجه زمین اتاقی را تِی کشیده باشد و پیش از آن که به خود بیاید، در گوشه‌ای از همان اتاق خیس گیر افتاده باشد. باید خیلی بلند می‌پریدم تا پا روی زمین نگذارم.

روز سوم آتش بس، بازگشت به کلمات بعد از دو هفته استیصال.

من واقعا فکر می‌کردم دیگه توانایی کتاب خوندن و به مدت طولانی یک محتوای متنی رو دنبال کردن رو از دست داده‌ام. ولی الان سر این کتاب می‌بینم که نه، مشتاقانه ساعت‌ها می‌تونم بخونم :')

لذتش شبیه خوندن صد سال تنهاییه. همونجوری دلم میخواد درسته قورتش بدم انقددد دوستش دارم و متاسفانه همونجوری هم حجیمه و مناسب قورت دادن نیست. :(

دوستان، در مرکز خرید ولنجک یک واحد تجاری هست به اسم باغ کتاب ملک که ذخیره ی بزرگ و واقعا ارزشمندی از کتاب های اهدایی دارن و میتونین این کتاب ها رو رایگان و بدون هیچ عضویت و ثبتی به امانت بگیرید. و واقعا کتاب هاشون زیاد، متنوع و خوبن. هم فارسی هم زبان اصلی. و از اونجایی که تا ماه آینده قصد کاربری دارن به نظرم این فرصت آخر رو از دست ندید و به بقیه هم خبر بدید. :)
اینستاشون هم malek_book_garden هست.

شدت دردت چقدر است؟ فرض کن ده یعنی درک ناشدنی.
شدت پریشانی‌ات چقدر است؟ فرض کن ده یعنی ناگفتنی.
شدت تحقیر و خفتت چقدر است؟ فرض کن ده یعنی لحظه به لحظه نفس کشیدن بوی آسفالت جاده آوارگی.
شدت محرومیتت از حقوق اساسی چقدر است؟فرض کن ده یعنی از دست دادن کشورت.
شدت خشمت چقدر است؟فرض کن ده یعنی طوفان آتشین خشم.
شدت حس فقدانت چقدر است؟فرض کن ده یعنی بی‌صدایی و آوارگی.
شدت سرگردانی‌ات چقدر است؟فرض کن ده یعنی خارجی نامطلوب بودن.

هنوز می‌ترسید، از انتظار برای سلامتی. بالاخره پایش به زمین سفت رسیده؟ دوست داشت این‌طور باشد، ولی ته دلش حس می‌کرد هنوز در حال سقوط است‌.

بالاخره یک روز همه‌ی کارها تمام شد. حس کرد مثل بالنی است که اوج گرفته، طناب هایش پاره شده، بارهای اضافی اش بیرون ریخته شده و حالا باد دارد او را بر فراز شهر، هر جا دلش بخواهد، می‌چرخاند.
***
آن بخش از روح و روانش که زمانی زخمی شده بود دیگر آزارش نمی‌داد. زخم بسته شده و جایش هم ترمیم شده بود و با جای زخم تار و پود لطیف روحش هم، که قرار بود با آن‌ها احساس خوشبختی کند، از بین رفته بود.

بالاخره دختر ترکش کرد. "نمیدونم تو اون کله‌ت و قلبت چی می‌گذره." با انگشت اول به سر و بعد به قلب پسر اشاره کرد. "لابد یه جایی اون تو واسه من گذاشته‌ای، اما جاش خیلی کمه."

سخته. ان.وی.سی نمی‌تانم :(

می‌گفت: "تا وقتی که یک داستان قشنگ توی دستت داشته باشی،و یکی هم باشد که داستان را برای او تعریف کنی، کارَت ساخته نشده."

حالا که دیگه داره هشتاد سالم میشه می‌تونم بگم که تقریبا هیچ چیزِ زندگیم رو دوست ندارم. از تو خوشم نمیاد، اون‌ها رو هم دوست ندارم، خودم رو هم دوست ندارم. شاید برای همینه که وقتی گذاشتی رفتی، اونجوری پریشون شدم و به هم ریختم. خودم رو احمق میدیدم، چون نتونسته بودم قبلِ تو بزنم بیرون. با همه‌ی وجودم میخواستم برگردی فقط برای این که بهت بگم حالا این منم که دارم میرم. ولی نگاه! هنوز اینجام.

فکر نمی‌کردم قراره باشه داستان تا این حد در جزییات احساسات شخصیت‌ها عمیق شه و اینقدر خوب تفکیک‌شون کنه و ازشون شفاف حرف بزنه.

ولی در مورد کتاب‌ها به عشق در صفحات اول اعتقاد دارم.

خیلی کُند پیش میرم، مخصوصا این اوایل کتاب که بیشتر توضیح نوروآناتومی و ساختار مغزه. امیدوارم در ادامه جذابتر شه و بتونم تمومش کنم. چون PTSD واقن برام جالب و دغدغه است.

هی میخونم هی میگم چطور یه کتاب اینقدر بی نقص می‌تونه باشه؟ خانم‌ها آقایان! نویسنده‌ی محبوب جدید من، روبر مرل.