Kamand > Recent Status Updates

میان این همه خالی و بی جان

همچون هوای بارانی گذراست

شادی ها و لبخند ها

و روزی همه چیز یخ می بندد

بر سکوی مرده شور خانه

نه عشق

و نه زندگی

هیچ چیز این جهان

مثل مرگ

خود را منصفانه میان ما تقسیم نکرده است

" مردم عجیب اند، وقتی تو یک غریبه ای."

تو می گذاری همه چیز تو را بترساند. تاریکی، خواب های بد، قدرت مرگ. باید ان ها را فراموش کنی. مطمئنم اگر این کار را بکنی، خوب می شوی.

هیچ حسی به هیچ چیزی نداشتم. زندگی علاوه بر پوچ بودن، خرحمالی مطلق هم بود. فکر کن در عمرت چندبار شرتت را پایت کرده ای. وحشتناک بود، نفرت انگیز بود، حماقت محز بود.

هنوز نمرده بودم ولی داشتم به سرعت می گندیدم. کی توی این وضعیت نبود؟همه مان مسافر این کشتی سوراخ بودیم و دلمان هم خوش بود که زنده ایم.

شاید دوباره گم شوم،شاید جا بمانم یا قطار منحرف شود و بمیرم و جنازه ام آنقدر آش و لاش شود که دیگر حتی مامان هم نشناسدم_مگر از روی سنجاق سینه ام،چیزی که بین من و بقیه ی جنازه ها فرق می گذارد،اما حالا نیست.غیبش زده.

نمی خواهم ماجرا همینجا تمام شود و دوباره برگردم زیر چادر مامان.آن هم حالا که حسابی منفجر شده ام و جوری متلاشی شده ام که برای پیدا کردن هر تکه ام باید حد اقل دو کیلومتر این طرف و آن طرف را بگردم. حالا که کارم به گشتن رسیده باید یک بار ذره ذره شوم، پودر شوم، خاکستر شوم و بعد سر صبر برگردم.