Chardou15 > Recent Status Updates

Jestem ciekawa, kiedy Violet zrozumie, że Xaden wcale do niej nic nie czuje, tylko ją chroni ze względu na to, że jak ona zginie, to zginie też prawdopodobnie on jak i Sgaeyl. No kurde, chłop kompletnie miałby ją w dupie, gdyby nie to, że chce zwyczajnie żyć. Jego ochrona Violet nie ma nic wspólnego z tym, że coś zaczyna do niej czuć. To zwykła manipulacja xD.

Zabierzcie ode mnie tę niewyżytą pokrakę ze swędzącym cipskiem Violet, bo zaraz mnie coś rozkurwi.

Skąd Violet może wiedzieć, jaki Ridoc jest w łóżku, skoro z nim nigdy nie spała? Nie może sugerować, że nie umie uprawiać seksu, skoro z nim nie spała. Poza tym jawnie tym sugeruje, że Xaden musi być w tym świetny, no bo przecież jest hot. To tak nie działa. I nie wspomnę o tym, że laskę swędzi cipsko. Jest coś takiego jak masturbacja, laska.

Niezłe ma te zwidy. Schizofrenia?

Ta książka jest absurdalnie głupia i nie ma sensu.

Mam wrwżenie, że nic się nie dzieje. Ciągle tylko gadają, a Vin chodzi na te bale. Momenty akcji można policzyć na palcach jednej ręki. To jest chyba jedyna rzecz, jaka mi się w Sandersonie nie podoba – zapycha książki tak naprawdę w sporej części nieistotnymi rzeczami, inne przeciąga jak się da. No i mam wrażenie, że niektóre zdania brzmią sztucznie, ale to na pewno jest kwestia tłumacza.

Jestem w szoku, jak dobrze się to czyta.

Zdecydowałam najpierw przeczytać książki i komiksy z nowego kanonu (bo jest ich zdecydowanie mniej), a dopiero potem zabrać się za legendy.

Jestem cholernie ciekawa, jak oni zamierzają w tak krótkim czasie (niecałych 20 minut) naprawić ten paradoks.

Jackson (kto wie, ten wie) jest jakiś delusional? Po tym co się odwaliło, on nadal chce? Ku*wa, chłopie, może zamiast tego zrób coś i, nie wiem, ogarnij dupsko?

Tego też się nie spodziewałam, ale byłam święcie przekonana, że Nik kryje swojego ojca.

Pomyliłam się. I to bardzo. I rozumiem jego decyzję. Nie wiem, czy bym to samo zrobiła na jego miejscu, raczej nie, bo moim zdaniem każdy sprawca powinien odpowiadać prawnie za czyny, które popełnił. Co prawda ta osoba odpowiedziała, ale nie prawnie. W zupełnie inny sposób.

Okej, tego to się za cholerę nie spodziewałam.

Wspominałam, że Paige to idiotka? Idzie za nieznajomą, chociaż wie, że masa osób na nią poluje, w ogóle nie myśli, że to może być pułapka, po prostu wierzy ślepo i idzie.

No i co? To była pułapka. Ja pierdolę, jak można być tak tępym…

Nijak nie potrafię polubić tego tomu. Mam wrażenie, że większość wydarzeń (a raczej rozmów, bo w tej części akcja to jakieś 10%, pozostałe 90% to rozmowy) jest albo niepotrzebna, albo rozwleczona. Paige niestety nadal zalatuje Mary Sue, gdzie jednocześnie jest traktowana, jakby była jedyną osobą (poza jeszcze kimś), kto może coś zrobić. Reszta to kukiełki. No nie lubię tej części.

Paige mnie wkurwia.
Jej myślenie mnie wkurwia.
Jej dziecinne zachowanie w kwestii Arcturusa mnie wkurwia (zamiast zachować się jak dorosła, to go unika i zachowuje się, jakby miała focha).
To, że obchodzą się z nią jak z jajkiem mnie wkurwia.
Niby jest taka osłabiona po tym astrze, a przy akcji z Capri tego nie widać. Ogólnie Paige mnie wkurwia. I książka mnie wkurwia.

Dziwna książka. Bardzo topornie napisana, ale nie wiem, czy to autor ma tak drętwy styl, czy jest to kwestia tłumaczenia tej książki z angielskego (ubolewam, że książki azjatyckich pisarzy i pisarek są tłumaczone z angielskiego, bo ten język bardzo często nie jest w stanie oddać wielu rzeczy, aspektów. Wiele rzeczy nie da się nawet dobrze przetłumaczyć).

W końcu coś się ruszyło. Teraz mnie denerwuje co innego.
Tak, wszyscy wiemy, że Paige była torturowana. I podtapiana. Ale nie trzeba o tym non stop przypominać, wiemy.

Tu się nic nie dzieje. A mam na myśli nic dosłownie. Dwa momenty większej akcji w ciągu ponad 200 stron? Póki co to zdecydowanie najgorszy tom serii. Nie robią nic, tylko w kółko wałkują te same tematy rozmów. Tylko gadają. I gadają. I gadają. Ile można? Naprawdę nie chcę robić dnf, bo wciąż jestem ciekawa, czy Paige i Arcturus się spotkają, ale książka coraz bardziej kusi do dnf.

Naprawdę nie umiem soę wkręcić ten tom. Mam wrażenie, że jest zbyt przegadany i rozmowy Paige z innymi do niczego nie prowadzą. Na razie jest najniżej na liście.
1. Koniec Maskarady
2. Zakon Mimów
3. Czas Żniw
4. Pieśń Jutra
5. Mroczne Lustro (wciąż czytam, może się coś ruszy)