Chardou’s Reviews > Mroczne Lustro > Status Update

Wspominałam, że Paige to idiotka? Idzie za nieznajomą, chociaż wie, że masa osób na nią poluje, w ogóle nie myśli, że to może być pułapka, po prostu wierzy ślepo i idzie.

No i co? To była pułapka. Ja pierdolę, jak można być tak tępym…

Nijak nie potrafię polubić tego tomu. Mam wrażenie, że większość wydarzeń (a raczej rozmów, bo w tej części akcja to jakieś 10%, pozostałe 90% to rozmowy) jest albo niepotrzebna, albo rozwleczona. Paige niestety nadal zalatuje Mary Sue, gdzie jednocześnie jest traktowana, jakby była jedyną osobą (poza jeszcze kimś), kto może coś zrobić. Reszta to kukiełki. No nie lubię tej części.

Paige mnie wkurwia.
Jej myślenie mnie wkurwia.
Jej dziecinne zachowanie w kwestii Arcturusa mnie wkurwia (zamiast zachować się jak dorosła, to go unika i zachowuje się, jakby miała focha).
To, że obchodzą się z nią jak z jajkiem mnie wkurwia.
Niby jest taka osłabiona po tym astrze, a przy akcji z Capri tego nie widać. Ogólnie Paige mnie wkurwia. I książka mnie wkurwia.

W końcu coś się ruszyło. Teraz mnie denerwuje co innego.
Tak, wszyscy wiemy, że Paige była torturowana. I podtapiana. Ale nie trzeba o tym non stop przypominać, wiemy.

Tu się nic nie dzieje. A mam na myśli nic dosłownie. Dwa momenty większej akcji w ciągu ponad 200 stron? Póki co to zdecydowanie najgorszy tom serii. Nie robią nic, tylko w kółko wałkują te same tematy rozmów. Tylko gadają. I gadają. I gadają. Ile można? Naprawdę nie chcę robić dnf, bo wciąż jestem ciekawa, czy Paige i Arcturus się spotkają, ale książka coraz bardziej kusi do dnf.

Zaczęłam czytać od nowa. I jakoś, nie wiem czemu, nie umiem się wkręcić w ten tom.

Nie no, akurat Cebulandii to się nie spodziewałam w tej serii.