Dorsa > Recent Status Updates

سخت‌ترین کار برای زندگی کردن در یک جامعه، غلبه بر ترس است. ولی سخت‌ترین کار برای ادامه زندگی زناشویی، دوری گزیدن از یکنواختی و امور کسالت‌آور است.

بلاخره به تعطیلات رسیدیم و وقتش رسید که کتاب محبوبم رو ادامه بدم.

کار کسی واقعا نتیجه بخش خواهد بود که تمام روزش را با کار پر نکند، بلکه سرانه سالانه و با آرامش به سمت کارش برود.

یکی از چیزهایی که تو این کتاب برام جالب بود صحبت درباره مطالعه بود که ثابت می‌کرد استفاده از قدرت اراده اون رو قوی‌تر نمی‌کنه!
و این باور همیشگی که افراد با وضعیت مالی ضعیف‌تر اراده بالاتری دارن یا تلاشگرتر هستن کاملا اشتباهه.

تا فصل ششم تمرکز کتاب روی کمیابی و تونل زنیه! یعنی کمبود هرچیزی باعث میشه تمام توجه و حواس ما معطوفش بشه. این حواس پرتی عواقبش عقب موندن از هزاران کار دیگه‌ست که تو زندگی داریم. نتیجه هم گیر کردن تو همین منجلاب کمیابیه

کمیابی تو هر زمینه‌ای، چه مالی، چه زمانی یا هرچیز دیگه‌ای توجه ما رو تسخیر می‌کنه، نگرشمون رو تغییر میده و باعث میشه انتخاب‌های متفاوتی بکنیم. یه جورایی کمیابی ما و زندگی ما رو به کل عوض می‌کنه.

ادامه نکته‌های فصل 9:
4. یک مثال از راهبه هایی می‌زنه که با اینکه در سال های ابتدایی شروع بیماری آلزایمرهستن، هیچ نشونه‌ای از این بیماری بروز نمیدن. بعد از مطالعه روی سبک زندگی راهبه‌ها و اسکن مغزشون متوجه میشن که فعالیت‌های اجتماعی، حضور مداوم توی جلسات دعا و پیگیری امور مردم باعث شده بخش‌های زیادی از مغزشون طی سال‌ها فعال باشه و اتصالات الان به قدری زیاده که حتی آلزایمرهم نتونسته اون‌ها رو کامل از بین ببره

نکته‌های که تو فصل‌های 8 و 9 برام جالب بودن:
1. مغز انسان در سنین ابتدایی، قابلیت این رو داره که هرچیزی رو یاد بگیره، حتی اینکه با چشم‌هاش بشنوه و با گوش‌هاش ببینه!
2. به مرور زمان از هر بخش از مغز که استفاده بشه، نورون‌ها سیناپس‌های بیشتری تشکیل میدن و فرد متخصص اون حوزه میشه اما بهای این تخصص خودکشی سایر بخش‌های غیرفعال مغزه
3. این که افراد در سنین پایین چه رفتاری با شما دارن تاثیر مستقیمی رو آینده و موفقیتتون داره

از همه جالب‌تر توضیح سازوکار اعتیاد و دلشکستگی بود. واکنش مغز به فقدان آدم‌هایی که دوستشون داریم و در نهایت هم تلاشش برای ساختن یک مدل دنیایی متفاوت که دیگه این انسان‌ها در اون نقشی ندارند و کم کم به فراموشی سپرده می‌شن.

توضیحات نویسنده درباره مدل درونی که مغز از دنیای اطرافش می‌سازه واقعا برام جالب بود. اینکه ما تنها اتفاقاتی رو می‌بینیم و می‌شنویم که سیال هستن و ثابت نیستند، این واقعیت رو بیان می‌کنه که شاید صداها یا اتفاقاتی در اطراف ما وجود داشته باشن که ثابتن و ما به دلیل عدم توجه مغزمون متوجهشون نیستیم البته فقط تا زمانی که متوقف بشن. چون توقف خودش نوعی تغییره و مغز به تغییر واکنش نشون میده.

قرار بود وسط این آشفته بازار و این همه کتابی که دارم می‌خونم کتاب جدیدی شروع نکنم ولی انقدر فوق العادست که دو خط کد می‌زنم برمی‌گردم چهار خط کتاب می‌خونم