Neşe > Recent Status Updates

Yani kitabın yarısından azındayım ama ortada heyecanlı hiçbir şey yok. Anlatım güzel ve dolu dolu ama beklentiyi karşılamıyor çünkü artık oraya kadar ortada neler var bilmiyorsun. Okumaya devam.

Kimden nefret edeceğimizi bilemediğimiz zaman kendimizden nefret ederiz

Madem toplumun can alma hakkı var, neden o canı iyileştirme hakkı da olmasın?

Çok uzun süre sessiz kaldı. “Ama öte yandan, belki de açma kapama düğmesi gibidir,” dedi. “Tık diye gidiveriyorsundur.”
Sonra tekrar duraksayıp hafifçe gülümsedi. “Belki de bu yüzden Apple cihazlarına açma kapama düğmeleri koymaktan hoşlanmadım hiç.”

“Onca deneyimi biriktirdikten sonra, belki biraz da bilgeliğe ulaştıktan sonra, bütün bunların yok olduğunu düşünmek tuhaf. Yani ölümden sonra bir şeylerin sürdüğüne, en azından bilincin sürdüğüne inanmayı cidden istiyorum.”

“Tanrı’nın var olma ihtimali yüzde elli civarında bence,” dedi. “Varoluşumuzda görünenin ötesinde bir şeyler olması gerektiğini hissettim hep.”

Şimdi ölümle karşı karşıya olduğu için öbür dünyaya inanmayı daha çok istiyor olabileceğini itiraf etti. “Ölümden sonra insanın bir parçasının varlığını sürdürdüğünü düşünmek hoşuma gidiyor,” dedi.

Jobs güneşli bir ikindi vakti evinin arka bahçesinde oturuyordu. Kendini iyi hissetmiyor, ölümü düşünüyordu. Neredeyse kırk yıl önce Hindistan’da yaşadıklarından, Budizm mesaisinden, reenkarnasyon ve spiritüel aşkınlıkla ilgili fikirlerinden bahsetti.

Steve’in hakkında şunu öğrendim: İnsanlar onun bazı sözlerini yanlış anlıyorlardı, saldırgan davrandığını veya negatif enerji yaydığını düşünüyorlardı, ama aslında tutkusunu gösterme tarzı öyleydi.

“Bazen işe yaramıyor. Gerçeklik amansız.” Jobs’ın muhteşem odaklanma yeteneğinin olumsuz tarafı, uğraşmak istemediği şeyleri filtrelemeye korkutucu bir şekilde hevesli olmasıydı. Bu pek çok büyük başarısını mümkün kılsa da ters tepebilirdi. “Yüzleşmek istemediği şeyleri görmezden gelme yeteneğine sahip,” diye açıkladı karısı. “Mizacı öyle.”

“Bazen işe yaramıyor. Gerçeklik amansız.” Jobs’ın muhteşem odaklanma yeteneğinin olumsuz tarafı, uğraşmak istemediği şeyleri filtrelemeye korkutucu bir şekilde hevesli olmasıydı. Bu pek çok büyük başarısını mümkün kılsa da ters tepebilirdi. “Yüzleşmek istemediği şeyleri görmezden gelme yeteneğine sahip,” diye açıkladı karısı. “Mizacı öyle.”

Jobs Ekim 2003’te teşhis konmasından sonra dokuz ay direndi. Bunun bir sebebi gerçekliği çarpıtma sahasının karanlık tarafıydı. “Bence Steve dünyanın belirli bir şekilde olmasını öyle çok istiyor ki, dünyayı iradesiyle öyle kılmaya çalışıyor,” diye yorumda bulundu Levinson.

Otuz dorduncu bolum

Nihayet Jobs, Apple Computer adını önerdi. “Meyve diyetlerimden birindeydim,” diye açıkladı. “Elma çiftliğinden yeni dönmüştüm. Rahatsız edici olmayan, eğlenceli, canlı bir isim gibi geldi. Apple (elma) sözcüğü, computer (bilgisayar) sözcüğünü yumuşatıyordu. Hem böylece telefon rehberinde Atari’den önde olacaktık.”

“A hayatta başarıysa, o zaman A eşittir x artı y artı z. Bu denklemde x iş, y eğlence ve z de çenenizi kapalı tutabilmektir.”

“Hiçbir zaman bir ülke ya da devlete, arkadaş çevreme hatta kendi aileme bütün kalbimle ait olmadım. Bu bağlara her zaman belli belirsiz bir soğukluk eşlik etti.”

Bir keresinde asistanı Ernst Straus’a, “Mutlu bir hayat yaşamak istiyorsan, insanlara ya da nesnelere değil bir amaca bağlan,” demişti.

“Bağımsızca düşünen ve karar veren yaratıcı kişilikler olmadan toplumun ileriye doğru gelişimi düşünülemez. Tıpkı toplumun besleyici topraklari olmadan bireysel kişiliğin gelişiminin de düşünüemeyeceği gibi.”

1930’larda oğluna söylediği gibi: “ hayat bisikleti binmeye benzer. Dengeni korumak için hareket etmeye devam etmek zorundasın.”

Bana o kadar açıyordu ki!
“Nasıl olsun ki?” diye sordu büyük bir dürüstlükle. “Baksana yaşarken ceza vermiyoruz, ölümden sonra vermeyi niye düşünelim ki?”

Ama yaşamımızı onlardan sebep muhteşem bir şekilde sürdürmek zorundayız. Tanrı hakkında da işte böyle hissediyoruz.”
Yine düşüncelere daldım. Bizdeki şu Savaş Tanrısı’nı, şu Kıskanç Tanrı’yı, şu İntikam Tanrısı’nı düşündüm. Dünyamızın kabusu olan Cehennem’i düşündüm.
Ellador güldü. gözleri yıldızlar kadar parlak, üstelik gözyaşlarıyla doluydu.

“Yine de annelerini sizden mutlaka onurlandırılma, hürmet, itaat bekliyordur. Anneleriniz için bazı şeyler yapmanız gerekiyordur eminim?”
Yumuşak kahverengi saçlarını sallayıp gülümseyerek ısrarla “Yo, hayır, dedi. “Yaptığımız Şeyleri annelerimiz ADINA yapıyoruz, onlar İÇİN değil. Onlar İÇİN Bir şey yapmamıza gerek yok, biliyorsun buna ihtiyaçları yok…