Çestnova > Recent Status Updates

"Odile Bourguignon gayet haklı olarak 1987'den itibaren şunu bildirmişti: "Çocuk istemeyen kadınların gelecekte, anneliği yalnızca onu isteyen kadınlara bırakarak artık bu konuya hiç aldırmayacakları bir kültürel ortamın doğması muhtemeldir. "


30 yılda hiçbir ilerleme kaydedememiş olmamız...

"Hayatım boyunca, anneleri onlardan nefret ettiği için hayatları mahvolmuş çocuklarla çalıştım. [ ... ] Bu, annelik içgüdüsünün olmadığının (elbette böyle bir içgüdü yoktur, eğer olsaydı benden destek alma ihtiyacı olanlar bu kadar kalabalık olmazdı) ve çocuklarını reddeden bir sürü anne olduğunun kanıtıdır."

"Vardığımız eşikten gurur duyuyoruz: Parmaklarımızın bastığı “tuş”larla ulaşabileceğimiz noktaların sayısılığı bizi gönendiriyor. Ne hazin! Yeryüzünden eskisinden az kan kokusu geliyor, diyebilir miyiz? Kişi başına düşen mutluluk, iletişim, uygarlık birimlerinin arttığını söyleyebilir miyiz? Bilme, öğrenme, ilerleme efsanesi bizi vandallığın, sağırlığın ortasına gömdü."

" Vardığımız eşikten gurur duyuyoruz: Parmaklarımızın bastığı 'tuş'larla ulaşabileceğimiz noktaların sayısızlığı bizi gönendiriyor. Ne hazin! Yeryüzünden eskisinden az kan kokusu geliyor, diyebilir miyiz? Kişi başına düşen mutluluk, iletişim, uygarlık birimlerinin arttığını söyleyebilir miyiz? Bilme, öğrenme, ilerleme efsanesi bizi vandallığın, sağırlığın ortasına gömdü."

"Bir ağaçla konuşmaya kalkışmak, türdeşleriyle paylaştığı sağırlık basamaklarını tırmanmanmaktan yorgun düşmüş biri için hiç de akıldışı bir davranış, mantıktan yoksun bir seçim sayılamaz. Duyduklarını anlamaktan aciz komşularımla kuracağımm diyalog, beni duymadığından bütünüyle emin olmadığım bir ağaca doğru konuşmaktan, iç-konuşmaktan daha tutarlı olur, kim diyebilir?"

“ 'Auschwitz’den sonra şiir yazılamaz' fikrini yarıyarıya paylaşıyorum. Bu ‘yarıyarıya’lık durumu hem bir ikiyüzlülükten, onursuz bir sırtını çevirme koşulundan besleniyor, hem bir çaresizlik itirafını içeriyor: İnsan, ne olursa olsun, hafifletici sebeplerin zavallı kuklası."

"Goethe, sık uğruyor metafora. Batan gemiden sağ kurtulmuş ve bir sala tutunmayı başarmışsak, arkamızda kalan ve dibe çöken yükümüzü düşünerek hayıflanmamalı artık. Bir mektubunda herşeyi, batmayı ve varının yoğunun dibe çökmesini göze alarak açık denize yolcu çıkmayı hedeflediğini yazıyor dostuna. 'Gençken yıllarını yitirmekten korkanlar, yaşlanırken bir günü olsun yitirmek istemezler'. "

"Yaşlı Goethe’nin, bilinci yarıyarıya kapalı, son döşeğinde
yatarken, sağ elini havaya kaldırarak boşlukta ağır ağır harfler çizdiğini, virgülleri yerine koymayı savsaklamadığını aktarır Montherlant. Tolstoy’un sağ elinin de, Astapovo’daki yatağında, ölüme doğru inerken, yoksa çıkarken mi, battaniyenin üstünde birşeyler yazmaya çalıştığını görmüştü tanıklar. Bir defasında yazı’nın en sonundan sözetmiştim:Asıl budur."

"Kendimi her yoklayışımda, yaşam çizgimin böyle sürüp gideceğini söyleyen ses irkiltiyor beni. Bir biçimde aradığı huzur ortamından aslında derin sıkıntı duyacağına varmış, bu nedenle de dörtnala değil de tırısta huzursuz yaşamayı benimsemiş biri olabilir miyim?"

“Herman ne zaman hayvanların ve balıkların öldürülmesine şahit olsa, aklından hep aynı düşünce geçerdi: Diğer yaratıklara karşı tavırları söz konusu olduğunda bütün insanlar Nazidir. İnsanın diğer türlere istediğini yapabileceği gibi bir kendini beğenmişlik, aşırı ırkçı teorileri ve güçlü olanın haklı olduğu prensibini anımsatır.”

"bir bakirenin gebe kalıp çocuk doğurabileceği inancı ilkel vahşilikten günümüze kalan son miraslardan biridir"

"Hukuktan; hak, adalet, vicdan ve liyakati çıkardığınızda geriye kalan ne ise Türkiye yargısı şu an odur. Yaşadığımız tecrübelerden yola çıkarak gayet iyi biliyoruz ki hak, adalet, hukuk, insanlık çağrıları size ulaşmıyor. Ancak, sizi bir zırh gibi kuşatan üzerlerinizdeki cübbelerin, insan hayatından ve özgürlüğünden yapılmış olduğunu söylemekle yetineceğim."