Hmm, ik vind het echt een tough read wel. Het nostalgische gevoel dat ik had bij het vorige boek is nu echt wel verdwenen en het voelt meer en meer als een boek dat is geschreven door een boomer die denkt ‘de jeugd’ wel te begrijpen. En wat is dat gebagatelliseer van psychische problematiek?? Goed om erover te schrijven en dingen aan te kaarten, maar waarom dan alles zo kleineren?
— 18 hours, 45 min ago
Add a comment
