Solmaz > Recent Status Updates

احساس کردم این ملاقات از آن دقایقی بود که آدم وقتی جوان است، اسمش را می‌گذارد دقایق سرنوشت ساز. آدم بعدها در زندگی عادت می‌کند تقریباً تمام لحظات را سرنوشت ساز بداند.

باید مدت‌ها می‌گذشت تا یاد بگیرم کلمات نیرومندتر از کردارها هستند. هر وقت آن ضرب المثل مشهور را می‌شنوم خنده‌ام می‌گیرد، همان که می‌گوید: «دو صد گفته چون نیم کردار نیست!» به راستی که چه سستند کردارها! کلام برقرار می‌ماند، اما عمل از میان می‌رود! عمل را یک سگ هم می‌تواند انجام دهد، اما تنها انسان قادر به سخن گفتن است. عمل و کردار در قیاس با واقعیت و حتی با واقعیت مافوق طبیعیِ کلمات، شبحی بیش نیست.

منطق آنقدر پرقدرت است که همیشه محکوم است به شکست.

چیزی بر ما حکم می‌راند که به نظر ارتباطی به ما ندارد.

مردمِ اینجا دکتر نمی‌روند. سخت می‌شود متقاعدشان کرد که دکتر هم اندازه سگ برایشان ضروری است. آدم‌های متکی به غریزه از مداخله خوششان نمی‌آید. طبیعی است.

آنها که انسان جدیدی را به دنیا می‌آورند، مسئولیت خطیری را تقبل می‌کنند.مسئولیتی که غیر ممکن است از عهده‌اش برآیند. مسئولیتی ناممکن. خلق یک انسان جدید وقتی می‌دانی قرار است، حتی شده یک روز، بدبخت باشد جنایت است. بدبختی، حتی اگر فقط یک لحظه وجود داشته باشد، بدبختی ابدی است. زادنِ یک تنهایی دیگر، فقط به این دلیل که خودت دیگر نمی‌خواهی تنها باشی، جنایت است. انگیزه‌ی طبیعت جنایتکارانه است و استناد به آن بهانه‌ای بیش نیست.

به غیر از کتاب خواندن دیگر هیچ پناهی نداشتم؛ چیز دیگری نبود که احترامم را به محیط اطرافم برانگیزد و حتی اندکی توجهم را جلب کند.

آه... بهرام صادقی عزیزم :)

بچه های ساکت همیشه به چشم ما مشاهده گرانی دانا می آیند و خوشحال می‌شویم اگر از ما خوششان بیاید.

سرم همیشه پایین است، جوری که فقط نوشتن می‌تواند سر کسی را آن جور پایین بیاورد.

بدان که دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت می‌میرند. تو را خدا به دنیا می‌آورد ولی کرنش به اوباش زنده نگه می‌دارد.