penta > Recent Status Updates

Fuck, to książka filozoficzna

This week we lock the fuck in, nawet z tym slopem

Walczymy z zastojem czytelniczym (mam nadzieję, że najnudniejsza część za mną)

Zaraz spice i to imo ostatecznie dowiedzie how artificial it is

Ze wszystkich książek Oates, które dotychczas czytałam, ta podoba mi się najmniej

Momsona się nie spodziewałam

Czuję, jak mi komórki mózgowe wymierają podczas czytania tego AI slopu

Nie wiem, co musiałabym w tej książce zobaczyć atp, by uwierzyć, że autorka chociaż rzuciła okiem na to, co wygenerował bot

Ten bot, z którego korzystała autorka, nauczył się jednego żartu i używa go co cztery akapity.

Boże Geralt nie zesraj się

This book is blatantly AI. Let's make it clear: I'm not sure, whether there is a single sentence in here written by human hand.

Te naleciałości z pisania opowiadań i trudności z przejściem w formę powieści mnie wykończą.

Zastanawiałam się, czemu ta książka idzie mi jak krew z nosa, ale dopiero teraz, po monologu typu "love is love" uderzyło mnie w twarz, że po prostu wszyscy pozytywni bohaterowie mają współczesną mentalność, a negatywni taką karykaturalnych złoczyńców.

Z jednej strony tak podejrzewałam, a z drugiej... What XD

Poraża mnie brak niuansu w porównaniu do "Las zna twoje imię", które też nie było szczególnie skomplikowaną książką

Fuck Tomlin, all my homies hate Tomlin, he might not be a killer but he's a disaster

Przyznam szczerze, że jestem rozdarta z tymi meta scenami, bo są niby fajne ale nie da się nie czuć samozadowolenia Sapka

Ta książka każe mi retroaktywnie spojrzeć na "Las zna twoje imię" dużo mniej łaskawie w kwestii potencjalnego braku wiarygodności narratorki, już nie mówiąc o tym, że dwudziestoletnia bohaterka zachowuje się jak czternastolatka, dwunastoletnia jak pięciolatka, a jedyny facet na ekranie jest karykaturalnie zły

Pratchett robi z nawiązaniami to, co fani Wiedźmina myślą, że robi Sapek

"Nikt nie wie, dlaczego mężczyźni mówią *takie* rzeczy" ❤️

Co prawda to moja babcia, nie mama, jest z pokolenia Gwen, ale czytanie tej książki to ćwiczenie z braku komfortu

Musiałam wyguglować, co to jest droit de seigneur i łzy mi pociekły, zważywszy na kontekst

Niania Ogg zaczyna zdecydowanie przeganiać babcię

Zdążyłam się stęsknić za babcią

Nwm czy to kwestia współczesnej literatury, ale niesamowicie doceniam, że Oates nie komentuje pewnych zjawisk, nie kontekstualizuje ich, tylko opisuje, a i tak walą po oczach.

Tak naprawdę zaczęłam tę książkę od nowa bo jakoś tak glupio urwałam, i mój Boże, Oates jest jednak pisarką wybitną.

Sorry ale nie mogę nie zauważyć, że jedna płeć jest tu antagonizowana dużo bardziej niż druga

Czy to dobra książka? Nie. Czy byłam zbyt surowa? Tak.