Dit is zo goed… huilen
p. 49
“Mijn geest dwaalde door een totaal witte kamer. Ik was alles en niets, een adelaar, een langpootmug, een berghelling in de julizon, alle korstmos
in de kosmos, elke bominslag, boem paukeslag, de wereld van gisteren, die van morgen, alles wat geweest was raasde door mijn aders.”
— Jun 06, 2026 07:59AM
1 comment
