Με αυτό το βιβλίο έχω το ίδιο πρόβλημα που έχω με την τελευταία στροφή στην Ανισόπεδη Ντίσκο, εκεί που δίνει όλη την playlist που ακούγανε στο αμάξι: χρησιμοποιεί λίστες (μουσική/συγγραφείς/βιβλία/ταμπέλες ταυτότητας) για να σου δώσει να καταλάβεις το μουντ και τις ηρωίδες έτσι σαν συντομογραφία, αντί να χτίσει ατμόσφαιρα και characterisation μέσα από την αφήγηση. Γι αυτό το είχα παρατήσει για αρκετό καιρό και έπρεπε να φτάσω στο 25% για να πω ότι οκέι θέλω κι άλλο.
Τελοσπαντων το πιο ριλέιταμπολ μέχρι τώρα είναι που η μία ηρωίδα έχει 8 νονές. Εγκρίνω.
Τελοσπαντων το πιο ριλέιταμπολ μέχρι τώρα είναι που η μία ηρωίδα έχει 8 νονές. Εγκρίνω.