Setayesh The mermaid’s Reviews > بوف کور > Status Update

باورم نمیشه دوباره خیلی یهویی برگشتم بهش :)) دوباره دارم میخونمش چقدر خوشحالم

کل رمان دائم منو یاده این لیریکا میندازه

"چشت سیاه بود مثل اینده مون مثل ایران بود
مثل ادمای عوضی تو خیابون مست دارم دنبال تو میگردم تو بارون
من روانی ترینم نکشیدم تا حالا عذابی در این حد"

"چشت سیاه بود مثل روزگار من مثل این چاقو
مثل اخرش که همه میریم تو تابوت
رابطمون هم مثل عمرمون کوتاه بود"

این creepy بازیا چیه آدم میترسه😭

دیگه هروقت اسم نیلوفر کبود و شاه عبدالعظیم بشنوم یاده بوف کور میوفتم

انقدر همه گفتن بزار تو سن درستی شروع کن خوندنش رو و ۱۶ سالگی زوده و لذت کافی رو نمیبری که نگرانم واقعا...خیلی دلم میخواد دوستش داشته باشم