Hosein Tahery’s Reviews > دید و بازدید > Status Update

انگار در تمام عمرش این اولین بار بود که با زیبایی روبرو می‌شد و یا نه، انگار اولین بار بود که زیبایی را درک می‌کرد!

پس از افطار مثل نعش مرحب باید درازکش کند.

پاتیلش در رفته بود.

و در گنبد نما، انعام آن را به شاگرد شوفر باید بدهم؛

جاده که تندتر از سرعت ماشین به استقبال ما می‌شتابد، در جلوی سپر آهنین مرکب آتشی ما، انگار دچار هراس شده از دو طرف به کنار می‌رود و راه باز می‌کند و در عقب ماشین از ترس جسارتی که کرده پا به گریز می‌نهد.

چرا گوش به یاسین هرکس نسپارم!

عربی‌های آب نکشیده بود که از هرسو با یک تکان سر پرتاب می‌شد.

شکم‌ها پیش، سرها عقب، پاها به زیر میز دراز، دست‌ها در پس و پیش رفتن و آواره‌ها در جنبش...