Kaptan HUK’s Reviews > Uçucu Kül > Status Update

Belki de çocuk yapmamalıydım. Hep onu bir şeylerden mahrum bıraktığım duygusu. Çocuğu üzme sakın der teyzem. Ama ben sabahtan akşama kadar rol yapmak, bir yabancıyla yaşarmışım gibi davranmak istemiyorum. Niçin öyle yapayım ki? Bir gün büyüyüp yetişkin olduğunda benim de çoğu anne gibi yalancının  teki olduğumu keşfetsin, cinsiyetsiz bir varlık olduğumu sanırken erkeklerle yatan, ağlayıp zırlayan, çaresiz ya da mutlu bir kadın olduğum kafasına dank etsin diye mi? Annelerini soyunurken hayal etmeye cesaret edemediklerinden, dünyaya nasıl gelebildiklerini hayatlarının sonuna kadar kavrayamayan erkekler var. Nihayet cesaret edebilselerdi görüp görecekleri buruş buruş yaşlı kadınlar olurdu zaten. Çoğu erkek annesinin nasıl da ikiyüzlü olduğunu anlar sonunda; ilk kez bir kadınla yattıktan sonra annesinin de bacaklarını araladığını, çocuk duymasın diye yüzünü yastığa bastırıp zevkle inlediğini hayal eder. Nasıl da kandırıldığını, büyüklerin sırlarını saklamakta ne kadar usta, rol yapmakta ne kadar yetenekli olduğunu anlar. Geçmişteki bazı gizemli sahneler aydınlığa kavuşur. Korkmuş yüzler, telaşla kapatılan kapılar, babanın mahcup gülümsemesi. İlerisi için birer uyarıdır bunlar, yalan söylemekte ustalaşmayı böyle böyle öğrenirler. Büyükleri biraz daha dikkatle gözlemlerler, özellikle de anneleri; en çok da onlar yalan söylemiştir çünkü, hem de bu kadar yakınken. Her tutarsız ifadeyi hırsla, küçümseyerek kaydederler, gerçeklere bile inanmazlar artık. Oğlum bana yabancılaştı diye yakınır anneler. Ama dergilerde bu dönemde  anlaşmazlıklar yaşanabileceğini okuduklarında çok da şaşırmazlar... Ta ki oğulları yıllar sonra karşılarına erkek olarak çıkana kadar. Artık onlar da yalanın ustası haline gelmiş, aydınlanmışlardır. Annelerinin kadınlığını affetmişlerdir.