Sadegh’s Reviews > روانشناسی عزت نفس > Status Update

انتقاد باید صرفا متوجه رفتار کودک باشد. هرگز از خود کودک انتقاد نکنید. احساس خود را بیان کنید (خشم، نومیدی) توضیح دهید که می خواهید چه اتفاقی بیفتد.
کسی تاکنون با شنیدن این توصیف که آدم بدی است، به آدم خوب تبدیل نشده است.

اگر قرار باشد که تنها در صورتی به کودک عشق بورزیم که مطابق خواسته ما ظاهر شود، عشق ما به او عشق نیست، به جای آن دستاویزی برای مطیع کردن او و سلطه جویی بر اوست. عشق اگر منوط به چیز دیگری باشد در واقع به کودک پیام می دهد که "توکافی نیستی".

اغلب مباحث مربوط به انسجام شخصی (هماهنگی باور ها و رفتار) که با آن روبرو می شویم مباحث بزرگی نیستند، مباحث کوچکی هستند که روی هم انباشته شده اند و روی احساس ما از خود تاثیر می گذارند.

اقداماتی که عزت نفس سالم را حمات می کنند خود، ابراز عزت نفس سالم به حساب می آیند.

رویای یک ناجی که سروقتمان بیاید ممکن است به ما آرامش بدهد، اما رفتارمان را انفعالی می کند و توانمان را می گیرد. ممکن است که کشی بر این عقیده باشد که "اگر به اندازه کافی سختی بکشم"، "اگر به قدر کافی مأیوس شوم"، "اگر به قدر کافی التماس کنم" معجزه ای رخ می دهد. اما باید دانست که این فریبی بیش نیست.

ممکن است به اندازه کمبودها از پربودهایمان بهراسیم. اگر کمبود ها مسئله نابسندگی و بی کفایتی را مطرح می کنند، پربود ها چالش مسئولیت را به میان می کشند.
ممکن است نه تنها از جنبه های منفی، بلکه از جنبه های مثبت خود فرار کنیم.
- رکن دوم عزت نفس، خودپذیری