Negar’s Reviews > Récoltes et semailles, I > Status Update

I don’t know if any there is other culture before ours - the culture of television, computers and transcontinental rockets - that has held this despise. This must be one of the many ways in which we differ from our predecessors, whom we have so radically supplanted and, so to say, eliminated from the face of the planet. I am not aware of any other culture where the dream is not respected, where its deep roots are not felt and recognised by all. And is there any great work in the life of a person or the people that was not born of the dream and nourished by the dream before blossoming in broad daylight? For our culture, however, (should we already even say:
everywhere?), the respect for the dream is called “superstition”

وای بر **جهانی که رؤیا در آن خوار شمرده شود**—این جهان همچنین جایی است که **آنچه در اعماق ماست، تحقیر شده است**.

نمی‌دانم آیا **فرهنگ دیگری پیش از ما**—فرهنگ **تلویزیون، کامپیوترها، و موشک‌های بین‌قاره‌ای**—تا این اندازه **این تحقیر را در دل داشته است**.

این **باید یکی از هزاران راهی باشد که ما را از نیاکانمان متمایز می‌کند،** نیاکانی که **آن‌ها را به‌گونه‌ای ریشه‌ای جایگزین کرده‌ایم، و به اصطلاح، از صفحه‌ی زمین محو نموده‌ایم**.

من **از هیچ فرهنگ دیگری آگاه نیستم که در آن رؤیا محترم نباشد**، که **ریشه‌های ژرف آن توسط همگان احساس نشده و شناخته نشده باشد**.

و آیا **هیچ اثر بزرگی در زندگی فرد یا ملت‌ها پدید آمده است که از رؤیا زاده نشده و توسط رؤیا پرورده نشده باشد، پیش از آنکه در روشنایی روز شکوفا شود؟**

اما **در فرهنگ ما،** یا شاید **باید بگوییم در همه‌جا،** احترام به رؤیا **"خرافه"** نامیده می‌شود.