Mohammadreza’s Reviews > نهاد ناآرام‌ جهان‌ > Status Update

« و چون چنین است زمان پدیده‌ای است طفیلی که از ترتیب و قبلیت و بعدیت حوادث بر می‌خیزد نه اینکه حوادث، قبلیت و بعدیت خود را از زمان بگیرند»
وایییییی چقدر من با این جمله حال کردم =) کاش بقیه‌اش رو هم نخونم و با فکر کردن بهشون برسم.
در حینی که این نهاد ناآرام جهانِ من شده مملو از عدم قطعیت و ناامیدی، چقدر این کتاب در جای خوبی قرار گرفته. بعد خوندن این جمله‌ها، شور و شعف بعد از حل کردن یه مسئله خوب ریاضی بهم دست داده ^_^

«حوادث اند که ترتیب دارند و آنگاه زمان از ترتیب ذاتی آنها اتخاذ می‌شود نه این‌که حوادث بر حسب زمان ترتیب می‌یابند.... اینک در پرتو تحلیل فوق درمی‌یابیم که حوادث، خودشان نسبت به هم تقدم و تآخر دارند و چون این تقدم و تاخر را به طور منتزع از خوادث در نظر بگیریم، بر آن زمان می‌نهیم در خارج مقیاس و ظرف مستقلی از اشیاء و حووادث به نام زمان وجود ندارد. آن‌چه وجود دارد تنها خود حوادث‌اند و ترتیب وجودی ‌آن‌ها.»

لابد قراره با این کتاب بهم فشار بیاد!
«هر جا از حرکت نشانی نباشد زمان هم راه ندارد»
این جمله برای من قشنگه چون حتی بدون خوندن این کتاب هم ذهنمو قلقلک می‌داد :دی
اما احتمالا قراره هم حرص بخورم و هم فشار! ایشالله که جناب سروش درسای شیمی‌ و فیزیک‌اش رو خوب خونده و بعد نشسته اینو نوشته.