Karina’s Reviews > Nasze podmorskie żony > Status Update

Nie mogłam się przebić przez ten początek, a teraz co, siedzę i walczę ze łzami w oczach. Szkoda że muszę już wysiadać z pociągu. Szkoda że babolice za mną paplały tak głośno przez pół drogi, że nie mogłam się bardziej skupić. Szkoda że mam teraz takie ściśnięte gardło z żałości.