9billioncombinations4words’s Reviews > فتوحات مکیه - جلد چهارم، باب ۶۸ و ۶۹ > Status Update

اما روزهاى سه گانه: يك روزش همان است كه ابويزيد (بسطامى)-هنگامی كه از اواز زهد پرسش كردند -كفت: أن أسان است، من جزسه روز زاهد نبودم:
روز اول از دنيا زهد ورزيدم، وروز دوم از آخرت زهد ورزيدم، وروز سوم از تمام ماسوى الله زهد ورزيدم.

انسان امام جماعت ذاتش میباشد

و آنها عقل و نفس و هوا میباشند، و هرکدام از آنها در وقت بخصوصی وی را به جماعت امامت میکنند، بنابراین تمام طاعات، مقربات به عقل‌اند و مباحات، مقرب به نفس و مخالفات: مقرب به هوا و هوس‌اند.

بدان! انسان در نفس خودش عالمی است که از جهت معنی کثیر است، اگرچه از حیث حجم صغیر میباید، از این روی میگوید: ایاک نعبد به نون جمع و تمام اعضا و جوارح و قوای ظاهر و باطنش را مطیع و منقاد قرار داده که پیشگامان بر او بر آنها حکم نمایند، و ..

سپس سجده کننده درخواست نور در هر عضوی را میکند، نور آسمانها و زمین که خداوند آن را به چراغ در شیشه مثل زده است، یعنی مقام صفا و پاکی در مشکات (چراغدان) که مقام پوشیده بودن از هوا و هوس‌ها میباشد

جهنم یعنی چاهی که بسیار گود و عمیق است

رب زدنی علما! = پروردگارا! مرا علم افزای! (۱۱۴ طه)

پس هر درد و رنجی در دنیا و آخرت، تاوان اموری موقت و محدود است که واقع شده، و آن جزای هرکس از کوچک و بزرگ است که بدان دردمند و آزرده می‌شود، البته به شرط تعقل درد و رنج، نه به گونه احساس درد - بدون تعقل آن.

رحمت الهی گاهی بنده را در صورت مکروه می‌آید، مانند داروی بدمزه و بدبو برای بیمار، که در آن شفا و بهبودی نهفته است.

قاری قرآن همنشین خداست، از آن جهت که قرآن «ذکر» است و «ذاکر» همنشین خداست و بعد از آن در نماز، حال مناجات با خدا را افزون می‌کند، پس در حال قرب بر قرب دیگر است، مانند نوری بر نور دیگر ( مفهوم آیه ۳۵ نور)