Sloddervos’s Reviews > Infinite Jest > Status Update

Het wordt eigenlijk ook wel steeds beter. Of ik glij langzaam de gekte in. Misschien gaat dit het beste boek zijn wat ik ooit heb gelezen. Misschien moet ik mijn leven wijden aan the great American novel. Misschien moet ik gravitys rainbow gaan lezen.

Wie zei dat

Het zweet staat op m’n voorhoofd, maar ik veeg het weg zonder mijn ogen af te wenden van de pagina’s. Het akelige gevoel bekruipt me dat ‘t aan het eind t waarschijnlijk niet waard is, maar er kan nog veel gebeuren in 300 pagina’s! Uiteindelijk gaat het om de reis die we samen maken. Het licht aan het eind van de tunnel. De warmte van je hand in de mijne. Kom. We gaan infinite jest lezen.

op de helft..... ik ben op de helft.....

Ik moet en zal dit voor het einde van het jaar uit te lezen. Dit boek begint absoluut te voelen als een verplichting die ik mezelf heb aangedaan. Sommige mensen trainen voor een triatlon, ik lees dit boek. Beide zijn we onuitstaanbaar op feestjes en kunnen we er niet over ophouden. Bij beide gevallen denkt je omgeving: wat doe je jezelf aan? Maar durft er niks van te zeggen.

Als David Foster Wallage nog leefde zou ik hem een ferme handdruk geven en dan doorknijpen totdat ik de knokkel van zijn wijsvinger en pink tegen elkaar gevouwen had als een calzone. HOE is dit het ge-editen eindwerk? Welke darlings zijn gekilld? The mind reels. De vermoeidheid zet in. Ik durf geen ander boek tussendoor te lezen uit angst dat het dan nooit meer afmaak. Dingen beginnen wel bij elkaar te komen.

Hm? Oh ik zag je niet, sorry. Ik was mijn enorme spierballen aan het flexen. Ja, ik ben inderdaad op pagina 300 van infinite jest. Het gaat nog steeds veel over tennis. Maar ik zit er goed in nu. Gaat het boek al over wat je leest in de synopsis? Natuurlijk niet, simpele ziel. Maar de jager heeft geduld, en sluipt dichterbij zijn prooi voor hij toeslaat. Tot over 100 pagina’s.

You’re laughing. I’m on page 210 of Infinite Jest and you’re laughing.

Ik ben in de fucking loopgraven met dit boek maar volgens mij begin ik er eindelijk een beetje in te komen. Totdat er weer in detail een bouwplan van een locatie uitgelegd moet worden en de enige manier om te lezen zonder te hyperventileren is om je ogen onscherp te stellen en door te lezen.

Ugghhhh I don’t CARE about tennis!!!