Mayan Oomkes’s Reviews > Beladen huis > Status Update

Plaats durven innemen, blijven staan, je niet uitleveren aan de wensen en behoeften van de ander.

Voel achter zijn boosheid het verlangen, zei mijn toenmalige psychotherapeut ooit tegen me. Een zin die me toen enorm irriteerde, alsof ik hier weer het begripvolle werk moest verrichten. Dat verlangen was te ver weggestopt om voor mij voelbaar te zijn.

Ze zorgde voor ons met liefde en toewijding, maar je voelde soms haar drang om te tekenen, en hoe wij haar dan ook in de weg zaten. Het echte geluk leek elders te liggen… Onze kinderen hebben gezien hoe ik op kon fleuren van mijn werk, soms voldaan en geïnspireerd thuis kwam en erover wilde vertellen… Ze moeten gezien hebben dat … ik buitenshuis aanweziger was dan thuis.

1e alinea: De confrontatie tussen zoon en moeder en de eerdere tussen de moeder en haar vader

Blz 113: maar een verwijt verwijst naar een verlangen, besef ik nu ik er anders naar kan kijken. Ik ging altijd naar boven …. in de veronderstelling dat ze het beneden gezellig zouden hebben. Ik stapte uit een sfeer die onveilig kon worden… maar hoe veilig voelden de kinderen zich dan? Liet ik ze dan niet over aan die soms plotseling optredende ontstemmingen?

Blz 83 en 84 gaat over hoe je je voelt en over de kunst om ruimte in te nemen en de vergelijking hoe dat gaat binnen het gezin en in de wereld buiten het gezin.

Blz 75 en 76 gaan over de empathiekloof