Emma’s Reviews > Wezen en boefjes: Zes eeuwen zorg in wees- en kinderhuizen > Status Update

Ik wil dat zorg voor de behoeftige medemens nu nog steeds als plicht wordt beschouwd voor de rijken.

Heel interessant hoe de weeshuizen omgingen met vakonderwijs en nazorg. De jongens mochten meestal wel kiezen welk ambacht ze zouden willen leren en daar werd dan een leerplek voor gezocht. Meisjes hadden helaas wat minder keuzes.
Wezen mochten ook alleen met toestemming weg als ze (uitzicht op) een baan hadden of gingen trouwen. En als het toch niet zo goed ging, dan konden ze soms nog hulp krijgen.

Ik zou (bijna) kunnen leven op de weekmenu's van de weeshuizen. Lekker brood, groenten, aardappelen en pap. Nomnom. Alleen nog tofu ipv vlees of vis en banaan en pindakaas en ik ben helemaal tevreden.

"Vrees bestond bovenal voor de 'zeer schadelijke, verschrikkelijke, besmettelijke en alder-verderffelijkste ziekte der Peste'".

"De aanwezigheid van een open pispot in elke rij van drie bedden zoals in het Culemborgse weeshuis, te gebruiken op een niet of nauwelijks verlichtte slaapzaal, zal geen odeurlucht hebben gegeven!"

'In diverse steden kregen weeshuizen bepaalde monopolies, bijvoorbeeld in het verstrekken van rouwkleden voor begrafenissen. In Haarlem werd dit monopolie aan vier huizen verstrekt: het gereformeerde, het lutherse, het katholieke en het doopsgezinde, die voor de verhuur van de kleden de handen ineensloegen en in 1721 samen een showroom opende in het huis "De glase deur".'

Goed om te weten: bij een grote gift lopen alle wezen mee in de begrafenisstoet.
Is de donatie wat matiger, dan krijg je maar een paar wezen in je stoet.

Zeer grappig dat er een voorkeur bestond voor kleermakers als binnenvader

Gaat het mij ooit lukken om het hoge doel van een 'stil en stigtelijk huyshouden' te bereiken?

Love de geschiedenis van regentessen.