Eva’s Reviews > Empusion > Status Update

‘Broos en nietig leek het van mensenvoetstappen alleen al trillen, met een onvoorzichtige greep kon je het delicate hoedje, nee, eerder kapje, zo eentje dat je een boreling op het hoofdje zette, verbrijzelen; zelfs het meest verse exemplaar was al beschadigd, het kapje werd vanonder al zwart, alsof de ouderdom als specifieke eigenschap inherent was aan deze soort.’

‘Al deze kwesties namen zijn brein in beslag, hadden de wereld naar binnen gezogen, naar die grote, chaotische ruimte die eenieder in zich draagt als grote onzichtbare bagage die je je hele leven achter je aan sleept, onduidelijk waarom. Het eigen ik.’