Paria Pouyan’s Reviews > روزها در راه > Status Update

«کاش خدا زودتر این سایه‌اش را که مثل بختک روی ما انداخته، بردارد.»

۲۴/۹/۱۳۵۷

«عکسِ تیرباران شدگان با چشمِ بسته، بدن طناب‌پیچ و سر فروافتاده، دل گرفته و سرزنش‌آمیز، سرزنشی در همه چیز، سرزنشِ ما که مانده بودیم و تماشا می‌کردیم.»

۱۲/۹/۱۳۵۷
خاطراتی که مسکوب می‌نویسه، من رو یادِ ۱۸ دی در تهران می‌ندازه. که البته، با وحوش کم‌تر.