Ahmet Karaca’s Reviews > Suyu Arayan Adam > Status Update

bu çocukluk anları, bu anlatım gücü dar zamanlara sıkıştırılamayacak kadar güzel, etkileyici, içten…

çok az okunabildim. yine de sezilen bir şey var: kutsallığın gündelik hayata derinden sirayeti, mananın sıradan anları kuşatışı.

çocukluk hatıraları, yaşamın diri nabzı atıyor satırlarda. eşyaya yüklenen maneviyat, şahs-ı manevisi olan eserler. selimiye… yalnız bir cami değil, taşta beliren tin. orada bulunmayan için bile bu aydemir’in sözcükleri kapı aralar, tasvir gücü imgelemi uyandırır. sözcükler yoluyla mekânlarda dolaşan bakış…

osmanlının son demleri; “avrupa türkiyesi”nde başlayan hadiseler. aydemir, çocukluğu üzerinden iç çatışmayı anlatmış, kültürel çeşitliliği ve bunun açtığı ayrımları. dil muhteşem; türkçesi diri ve kudretli; yaratıcı. hasta hâlimle dahi o lezzeti aldım okurken. kişisel bir hatırat gibi ama sayfalar ilerledikçe içimizde uyanan, türkiyenin zihinsel gelişimine tanıklık hissi.