Nikola’s Reviews > Dobre żony > Status Update

„niełatwo ochłonął z zadziwienia, że pierwsza, a jak sądził ostatnia i jedyna miłość nie daje znaku życia. Pocieszał się w tej mniemanej niewierności ta myślą, że siostra Jo to prawie ona sama, i tym przekonaniem, że tylko Amy mógł pokochać tak prędko i tak silnie”
😀😀 z każdą Twoją myślą, Laurie jest coraz gorzej

„Laurie; on zaś zawyrokował, że Amy jest jedyną kobietą na świecie, którą zastąpić może Jo i uczynić go szczęśliwym”
Aha, przyznanie tego w momencie, w którym Amy przechodzi żałobę po stracie siostry jest trochę niefortunne 😀

Jestem naprawdę pod wrażeniem, że istnieje stwierdzenie, że można być pomocnym przy dzieciach, które są twoje. Kto to wymyślił

John problem, że Meg nie ma dla niego czasu kiedy cały czas zajmuje się JEGO dziećmi i w sumie stwierdza że jest obrażony na to, że posiadanie rodziny wygląda trochę inaczej niż sobie to wyobrażał i zaczyna spędzać więcej czasu z sąsiadami, bo tam „wszystko jest dla niego przygotowane przez panią domu” a gdy Meg się z tego zwierza matce twierdzi, że to jej wina? Nah, nie podoba mi się to

Amy wyjechała, jej „rozważność” trwa dalej, wątek przypuszczeń Jo, że Beth lubi Lauriego i decyzja, żeby wyjechać do Nowego Yorku z tego powodu ma więcej sensu no i jestem ciekawa co z tego wyniknie, szkoda że to było pominięte w filmie

„To wielkie nieszczęście być tak silna w miłości i nienawiści, prawda?”
Maraton łażenia po cudzych domach z Amy na czele to nowa definicja piekła której nie znałam

„Mogę się śmiać z krytyków. Ustępy wzięte z życia uznają za niemożliwe i niedorzeczne, a zrodzonym w mojej niedołężnej głowie przypisują uroczą naturalność, rzewność i prawdziwość. Pociesza mnie to”
Spodobał mi się opis procesu pisania powieści Jo i odbierania krytyki, dyskusja na temat co zmienić, co zostawić i próba dogodzenia wszystkim, która w sumie kończy się niezdecydowaniem