Ka_mi_la’s Reviews > Schron przeciwczasowy > Status Update

Powolne obieranie nożykiem jabłka i odkrycie, że ten ruch jest dokladnym odtworzeniem ruchu twoiego oica, który był odtworzeniem ruchu twoiego dziadka. Ani miejsce nie jest to samo, ani czasy, ani reka. Ale w ruchu jest pamieć.

Człowiek wierzy, że cokolwiek by się zdarzyło, pocieszenie płynące z przyrody pozostanie nienaruszone. Zawsze beda wiosna, lato i jesień, które nastapią po zimie. Ale i to już nie jest pewne. Według Celtów jednym z pierwszych znaków nadciągającej apokalipsy ma być pomieszanie pór roku.

Nie zna mnie takiego, ale nazbierało mi się dużo milczenia i kilka rakii.

Z wiekiem strach przed lataniem rośnie, najwyraźnieJ nawarstwia się razem z przelatanymi godzinami i milami. Szkoda, że nie może stać sie srebrny, tak jak one. Taka karta Fears and more nie byłaby złym pomysłem.

Przeszłość zbiera się w popołudniach, tam czas wyraźnie zwalnia, przysypia w kątach, mruży oczy jak kot w świetle wpadającym przez żaluzje. Kiedy wspominamy, zawsze jest popołudnie, a przynajmniej ja tak mam. Wszystko jest zalane światłem. Z fotografii wiem, że popołudniami można liczyć na najlep sze światło na ekspozycję. Poranne światło jest jeszcze młode, ostre. Popołudniowe - stare, zmęczone i powolne.

Z biegiem lat zrozumiałem, że kryje się ona przede wszystkim w dwóch miejscach - w popołudniach (w sposobie, w jaki pada popołudniowe światło) i w za pachach. Tam zasadza sidła.

Rozpoczęła się typowa rozmowa rodaków podczas przypadkowego spotkania - ja odgrywałem raczej rolę ucha.

Do późnej młodości dodałbym także Nowy Jork, tak, uznaję go za europejskie miasto, w wyniku zbiegu okoliczności rzucone za ocean.

Nie nudzę się, mówię. Kimże jestem, aby sie nudzić. Mimo że w skrytości marzy mi się, by zakosztować luksusu nudy.

Pamiętam, rzecz jasna, także kilka wyjątkowych momentów milczenia, ale ich nie mam jak opowiedzieć