Yigitcobain’s Reviews > Günübirlik Hayatlar > Status Update

"Hiç değilse çocukların için yaşa"

İnsanlar çoğu zaman kendi hayatlarının sorumluluğunu almak yerine, başkaları için yaşama bahanesine sığınıyor. “Çocuklarım için ayakta kalıyorum” gibi cümleler ilk bakışta fedakârlık gibi duruyor ama burada şunu sorgulatıyor: Gerçekten çocukların için mi yaşıyorsun, yoksa kendi hayatınla yüzleşmemek için onları mı kullanıyorsun?

Beni tel örgünün ardına hapsetme o şeyi yüzüme örtme patron

İlk bölüm olan Buruk Tedavi bölümü, İnsanların acısını her zaman yok edemeyeceğimizi fakat anlamlandırmasına yardımcı olunabileceğini anlattı bana göre

2. bölüm olan Hakiki olmak üzere için yorumum ise; İnsan, maskeleri bıraktığı anda gerçekten iyileşmeye başlar. En küçük harekette bile sahici olmak lazım. Starbucks örneğini de o yüzden veriyor zaten.

Bu kitabı beğendim