MadamKırmızı’s Reviews > Sudaki Yüzler > Status Update

Belki de o zamanlar psikiyatri ünitesi için hemşireler vs. bulmak zordur ama yine de oranın hastası olan birini çalıştırmak, hele ki elinden çay içmek cidden büyük bir cesaret. Hastanın durumu iyiye giderken birden kendine zarar vermeyeceği veya etrafına zararı dokunamayacağı ne meçhul. Elbetteki işe yaramak, bir işle meşgul olmak rehabilitasyon sürecine olumlu katkı sağlar ama denetimsizlik, talihsizlik doğurur.

Ve bir sabah Birinci Koğuş'ta koridor boyunca yürürseniz, yaşlı kadınlardan birinin uyuduğu küçük odada yerin yeni temizlenip ovulmuş ve dezenfektan koktuğunu, yatak örtülerinin kaldırılmış, şiltenin havalandırmak için ters çevrilmiş olduğunu görürsünüz; ölüm sayesinde geceleyin yeni bir hastaya yer açılmış olur.

İnsan yeni doğmuş bir hayvan gibi el yordamıyla hayatın ilk rahatlığını arar, sonra uyanır, kendini küçük hisseder, korkar ve gözyaşları adını koyamadığı bir kederle akıp durur.