Bram Wijngaarden’s Reviews > Zeer kort > Status Update

Er moeten plekken blijven waar de moderne tijd geen toegang heeft, er moet ten minste gesuggereerd worden dat je niet overal in de afgrond gesleurd kan worden, je moet het bedrog van de wereld niet altijd en overal met je mee dragen

Zo'n bos is eigenlijk een soort dierentuin, je weet nooit helemaal zeker of je wel aan de goede kant van het hek staat.

"Hij keek me onrustig aan, het was duidelijk dat hij op z'n plaats was in deze vreemde tijd, en dat ik het verleden vertegenwoordigde. Maar bij nader inzien reken ik mezelf toch tot de harde kern van onze cultuur en hem als toevallige frivoliteit."

vóór mijn leven was ik nergens, na mijn leven zal ik nergens zijn, en zelfs tijdens mijn leven blijk ik heel vaak nergens geweest te zijn.

Ik moet mijn waarnemingen steeds bijstellen, ik krijg nooit rust.

Toen ons land nog iets slordiger was en dus iets leefbaarder

fantaseren over je brief in de posttrein die in de nacht langs boerenhoeven met slapende honden rijdt

De strenge winter kwam vroeger ook het woonhuis binnen, niet als een persoon maar als de adem van een sprookje [...]