Corine Nelemans’s Reviews > Een klein leven > Status Update

Ik vraag me oprecht af waarom ik het mezelf heb aangedaan dit boek te lezen. Met momenten moet ik het wegleggen omdat ik er onpasselijk van word. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik m’n kiezen strak op elkaar voel staan, dat m’n schouders opgetrokken zijn tot m’n oren, dat ik mijn vingernagels in mijn hand druk.

En toch lees ik verder. Omdat ik blijf hopen dat het ‘beter’ wordt.