Sepide’s Reviews > قرار ما زیر درخت توت > Status Update

«یاد گرفته بود زندگی بالا و پایین دارد. نه بالا رفتن ساده بود و نه پایین آمدن دلچسب . ماندن در قله امکان پذیر نبود و سیر سینوسی زندگی تا آخر عمر ادامه داشت. گاهی رسیدن به قله ای تمام زندگی را در بر می گرفت و گاه رها شدن از دره ای عمر را به باد میداد. اما هرچه بود؛ نه دره ماندنی بود و نه قله ...»

«چشم های شهاب طوری بود که همیشه برق خاصی داشت انگار ستاره ای در آن میدرخشید و حالا این ستاره پرنورتر شده بود. به سختی از آن ستاره پرنور نگاه گرفت. شهاب رضایت مندانه لبخند زد».