Ash’s Reviews > Ja, Inkwizytor. Dziennik Czasu Zarazy > Status Update

Oj Mordimer, Mordimer... Coś za często mówisz o sobie per pokorny sługa Boży... I coś za często mówisz, jaki to jesteś skromny... Wybacz, przyjacielu mój, ale wcale nie jesteś xDD

"Pamiętałem też doskonale, że wyobrażające biskupa prześmiewcze kukły obnoszono przed ratuszem, obrzucano je błotem (cóż, łaskawie przyjmijmy, że to było błoto) oraz śpiewano brzydkie piosenki o Jego Ekscelencji. Miałem teraz pewność, że biskup również nie zapomniał o owej zabawnej uroczystości."

Taaa, bardzo zabawna xD ale co kto lubi I guess

"Spoglądając w jego oczy, byłem pewien, że z takim samym szacunkiem, powagą i spokojem potrafiłby poderżnąć mi gardło. Oczywiście zakładając, że dałby radę zbliżyć się do mnie na odległość noża i byłby na tyle szybki, by tego noża użyć. A inkwizytorzy [...] przecież nie wypadli sroce spod ogona i najczęściej potrafią się skutecznie obronić przed atakiem."

Mordimer uwielbiam cię xDDD

"W kościołach rządziła taka sama zasada jak w cyrkach. Im milsze widzowi sztuczki wyprawiałeś, tym chętniej ów widz ci płacił"

xDDDD

"Mówiła, że zawsze przed deszczem ma taką chcicę na mężczyzn, że aż ją skręca."

Pani żebraczko stfu ja cię proszę 😭😭😭

"Kto ma umrzeć, ten umrze, a kto ma żyć, ten żyć będzie [...] A jak trochę motłochu wyzdycha to i nikomu od tego nie ubędzie."

Well... He kinda has a point xDD

panie stróżu ale po co takie wyzwiska? xD anyways, aptekarz się schlał i potem wymusił wymiociny więc zabawnie a nasz kochany inkwizytor ma wywalone i nadal jest trzeźwy xD

"-[...] powiedzcie jeszcze, z łaski swojej, panie aptekarzu, co, u diabła, robicie w naszym pokoju przesłuchań, nadzy i przywiązani do stołu?
-Przyszli po mnie wczoraj [...]
-Za co?
- A bo ja wiem za co? - parsknął. - Skoro władza aresztuje, to znaczy, że wie, co robi, nieprawdaż?
No cóż, teoretycznie była to rzeczywiście prawda, lecz jak widać, w jego przypadku teoria rozmijała się na razie z praktyką."

well xDDD

"-Więc człowiek ten, kaszlący niczym młynarz, co się nawdychał mąki - kontynuował obrazowo mężczyzna - powiedział mi w przerwach między konwulsyjnymi atakami, co dręczyły jego ciało, że to takie uczucie, jakby przerażone majowe chrząszcze weszły mu do płuc i tam wierciły się ze wszystkich sił, próbując wyrwać się na wolność i zaciekle drapiąc go ostrymi odnóżami."

mniam xD

"nie jestem znawcą w tej mierze, ale rzeczywiście zazwyczaj w lecie nie widzi się i nie słyszy tylu duszących się, charczących i dławiących ludzi"


xDDD złoto, coś czuję, że ta książka mi się spodoba