Μιχάλης Παπαχατζάκης’s Reviews > Μόνος στο Βερολίνο > Status Update

Ποιος ψυχολογικός μηχανισμός οδήγησε τον Έσεριχ στην αυτοκτονία. Να ένα θέμα. Όπως και η ανακριτική του μέθοδος που έφερε την ομολογία του Κβάνγκελ: η αναφορά ότι τίποτα δεν πέτυχε με τις κάρτες.

Το ένα λάθος μετά το άλλο. Η Άννα Κβάγκελ έχει πάντα σωστό προαίσθημα. Παίρνει ο Ότο τις κάρτες μαζί του στο εργοστάσιο για την έκτακτη βάρδια. Του πέφτουν. Τις βλέπουν. Ανακαλύπτει την αντίδραση όποιου τη διαβάζει: παράλυση. Φόβος. Αναφορά στις αρχές. Έχει κάνει δηλαδή μια τρύπα στο νερό. Ο Έσεριχ που επέστρεψε τον συλλαμβάνει.
Ιντερμέδιο με την Κλούγκε που "υιοθετεί" τον γιο Μποργκχάουζεν. Μάλλονγιακάτικαλό στο τέ

1942. Πεσιμισμός στους Κβάνγκελ όταν η Τρούντελ είδε τον Ότο να αφήνει κάρτα. Είναι όμως αποφασισμένοι να πάνε μέχρι τέλους.
Η αποκαθήλωση του Έσεριχ. Τιν έφαγε η αυτοπεποίθησή του και η μεγάλη ιδέα γθα τον εαυτό του. Οι ναζί είναι όλοι κτηνώδεις. Προφανώς νε πιο δραστικές μεθόδους θα βγάλουν αποτέλεσμα

Ο Έσεριχ σκότωσε τον Κλούγκε γιατί ήξερε ότι δεν θα έφτανε ποτέ στον διανομέα των καρτών μέσω αυτού. Κι αν μιλούσε ο Κλούγκε για την ψευδή του κατάθεση που έγινε για να έχει κάτι να δείξει στους ανωτέρους του ο Εσεριχ;
Άννα Χενλάιν. Έκρυβε παρανόμους:340"ο λαός είναι που πρικαλεί τα μεγαλύτερα προβλήματα! Ακόμα και τώρα, που ο μεγάλος πόλεμος έθετε τις βάσεις γθα ένα λαμπρό μέλλον, ακόμα και τώρα ο λαός αντιστεκόταν"

Μπαίνει στο παιχνίδι κι ο Μπορκχάουζεν. Το μόνο όνομα που δεν έχει ακόμα αναφερθεί στον επιθεωρητή Έσεριχ είναι του Κβάνγκελ! Στήνεται σκευωρία εις βάρος του άθλιου Ένο Κλούγκε μόνο και ονο για να παρουσιαστεί κάποια επιτυχία. Πλέον αυθυποβολημένος ο Έσεριχ πιστεύει ότι ο Ένο ίσως έχει καποια σχέση με τις κάρτες τελικά.
Τι βρωμερά ανθρωπάρια όλοι τους.

Εξοργιστικός εκμεταλλευτής και ανθρωπάκι ο Ένο Κλούγκε. Τυχερός που τον χάσανε οι πράκτορες της Γκεστάπο, τύλιξε μια γνήσια αντιφασίστρια που θεώρησε χρέος της να τον προστατέψει αφού αυτοί του φάγανε τον κομμουμιστή άντρα.
Τις χειρίζεται απίστευτα τις γυναίκες με την κακομοιριά που βγάζει, τα απίθανα ψέμματα και το κλάμα του. Αίσχος.

Τρόμος και φόβος στο Βερολίνο. Όλοι φοβούνται τα πάντα, νομίζουν ότι τους την στήσανε, ένα σκηνικό όπου ακόμα και μια (κρυφή) εβραία γραμματέας καρφώνει άγνωστο (ή μηπως ο Φάλαντα θέλει να πει ότι καλά κουμάσια ήταν κάποιοι απ' αυτούς. Στην αστυνομία οι γνωστές ιεραρχικές σχέσεις και ρουσφέτια και εκβιασμοί, αλλά οργανισμός που λειτουργεί άψογα και πολύ επαγγελματικά. Όμως η προαγωγή ζητάει το αποτέλεσμα.

172.Μόνο που δεν πρέπει να μας πιάσουν τόσο εύκολα!Αν εκείνοι είναι έξυπνοι,εμείς μπορούμε να γίνουμε εξυπνότεροι.Πρέπει να είμαστε πονηροί και προσεκτικοί.Προσεκτικοί Άννα!Πρέπει πάντα να φυλαγόμαστε-γιατί όσο περισσότερο καιρό κατορθώσουμε να πολεμήσουμε τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.Θέλουμε να ζήσουμε,να ζήσουμε για να τους δούμε να πέφτουν.Θέλουμε να μπορούμε μετά να λέμε ότι αντισταθήκαμε κι εμείς,Αννα!

173.Αν και θολή, η σημασία αυτού του πολέμου αποκαλύφτηκε: ήταν ένας πόλεμος ανάμεσα σε δυο πλευρές• από τη μια εκείνοι, οι φτωχοί, μικροί, ασήμαντοι εργάτες, που κινδύνευαν να αφανιστούν εξαιτίας μιας και μόνο λέξης, και από την άλλη ο Φύρερ, το Κόμμα, η τρομερή, θηριώδης μηχανή με όλη της τη δύναμη και την αίγλη, και την υποστήριξη από τα 3/4, ίσως και τα 4/4 -ναι, γιατί όχι;- του γερμανικού λαού. Κι εκείνοι, εδώ,

Εισάγεται ο γέρο δικαστής Φρομ της πολυκατοικίας που κρύβει την κα.Ρόζενταλ. Η Τρούντελ και οι άλλοι νέοι τσακώνονται σε χοροσπερίδα για τη νίκη στη Γαλλία, επεοδή εκείνη αποκάλυψε στον Ότο την ύπαρξη οργάνωσης. Χαφιεδισμός παντού. Ο οποιοσδήποτε ρωτάει και «ανακρίνει» για να καρφώσει. Για την ώρα έχουμε ένα κάπως αντιπροσωπευτικό δείγμα της κοινωνίας στο μυθιστόρημα. Λείπουν παιδιά και μπουρζουάδες.