Masoud’s Reviews > قصه‌های شیخ اشراق > Status Update

فی حالت طفولیت رو هم خواندم. تا اینجا از همه سخت‌تر بود. تمثیل‌های کوه طور و درخت طوبی و سیمرغ و چندتای دیگه اینجا هم تکرار شده بودند.

عقل سرخ هم خوانده شد. کاش از سمبل‌ها بیشتر سردرمی‌آوردم. بعضی کاملاً مشخصه: مثل "بندِ بازها" که همون بدن یا تنه. یا "تیغ بَلارَک و جلاد" که مرگ و عزرائیل هستند. بیشتر از همه می‌خوام بدونم ظلمات و آب حیات چیه. محمود شبستری شعری داره که دقیقاً همین سمبل آخر عقل سرخ درش تکرار شده:
سیاهی گر بدانی نورِ ذات است
به تاریکی درون، آبِ حیات است