Ellie’s Reviews > Credence > Status Update

Poleciłam tą książkę mamie. Jestem ciekawa jak szybko mnie wydziedziczy i wyśle do jakiegoś zakładu.

Relacja Tiernan i Kaleba to dla mnie abstrakcja. Z narracji poznajemy jakieś jego rzekome cechy, których on realnie nie ma, a ona doszukuje się w jego zachowaniu rzeczy, których w nim realnie nie ma. Typ jest jak zwierzę, chociaż to chyba obraza dla zwierząt... Z każdą stroną coraz bardziej gardzę tą książką.

Kreowanie postaci w tej książce oceniam na -3, ale samą fabułę na -17

"– Wiem, jak po­wstrzy­mać coś, czego nie chcę – oświad­czam. – Umiem po­wie­dzieć „nie”."
Nie potrafię wyrazić jak bardzo zdenerwował mnie cały fragment kończący się tą wypowiedzią. To jest nieodpowiednie na tak wiele sposobów. A, no i generalnie nie lubię każdej postaci.

Idę się napić wody święconej. Pozdrawiam.

Ksiądz nie pomoże, poproszę kontakt do papieża.

Musiałam przerwać czytanie, żeby iść zwymiotować.

Te dwa rozdziały to już była dla mnie męczarnia.

Odkryłam nowy lęk, którym jest czytanie tej książki. Ale jeszcze bardziej przeraża mnie myśl o słuchaniu tego w audiobooku....