Amirreza’s Reviews > جنگ و صلح | جلد چهارم از دوره چهار جلدی > Status Update

از وقتی چنل‌نویسی را کنار گذاشته‌ام دیگر به آپدیت‌های گودریدزم هم توجه نمی‌شود. راست گفته‌اند که آدم یک‌شبه فراموش می‌شود. درد و شکایتم را نزد جناب تالستوی خواهم برد.

خوب، شاهین جان، غصه نخور! ناراحت نباش رفیق! از قدیم گفته‌اند صبوری تو را کامکاری دهد. این یادت باشد برادر! خداراشکر، زنده ماندیم، غصه برای چه! آدم‌ها خوب و بد همه جور هستند!

استاد تالستوی در این کتابشان فقط حدود ۱۰۳ صفحه “سخن آخر” نوشته‌اند. حقیقتا من برای اینکه این میزان سخن آخر داشته باشم باید حداقل چهارصد پانصد سال عمر کنم.

تا این لحظه ۱۲۷۷ صفحه خوانده‌ام و البته ۲۰۰ صفحه باقی مانده؛ خواندن این کتاب لذت غریبی دارد و اصلا به نظر نیامده که ۱۳۰۰ صفحه جلو رفته‌ایم.