Marry-Ann’s Reviews > M Train: A Memoir > Status Update

‘Do we really come back to one another, I answered, or just come here and lazily collide?’

‘Just come back, I was thinking. You’ve been gone long enough. Just come back. I will stop traveling; I will wash your clothes.’

Study break!

Ik realiseer me de laatste tijd telkens opnieuw hoe verrassend weinig we stilstaan bij het moment zelf en het waarderen. In het boek vertelt Patti over de momenten die een impact op haar hebben achtergelaten; ze weet die zo mooi te vangen en zo zo mooi te verwoorden (hier ga ik weer), dat het je steeds doet herinneren dat niets eeuwig duurt. Het is precies een vorm van rouw en verlies die ze aansnijdt.

When I’m reading Patti’s work, it feels so surreal. I crave it; her books pull me into the story, her storytelling, her writing style, the language. God, it’s so beautiful.
The only nonfiction books I genuinely enjoy so far.

There’s a lot of poignant/moving passages as well, I’m just too lazy to write them.

"I been here before, haven't I?" He just sat there staring out at the plain. Son of a bitch, I thought. He's ignoring me.

First few pages went like this. I didn't realise how much I've missed reading her work. Finally in the right headspace to fully enjoy her work.