Żuża’s Reviews > Wszystkie me daremne żale > Status Update

“Elf zaś odparła, że jest jej przykro, że musiał ją tutaj odwiedzić. Nie, rzekł wujek. Nie przepraszamy za to, że jesteśmy chorzy, że jesteśmy ludźmi, że czujemy się zmęczeni (wujek Frank najwyraźniej nigdy nie był kobietą).”

“W porządku, przekażę twoim dzieciom, rodzicom i wszystkim innym, że twoje ostatnie w życiu słowa brzmiały “hokus-pokus”. “

“Przez wzgląd na naszą przyjaźń obiecaj mi, że w razie czego powiesz ludziom, że moje ostatnie słowa brzmiały inaczej.
Jasne, odparłam, możesz na mnie liczyć. A jak chciałabyś, żeby brzmiały?
Och, nie wiem. Może na przykład „hokus-pokus" czy coś takiego.
W sensie, że nagle rozpływasz się w powietrzu?
Właśnie, przytaknęła.”

-> albo nabyć czwartej z rzędu ogromnej rezydencji na prywatnej wyspie z lądowiskiem dla helikoptera. Ale co tam, my, potomkinie linii żeńskiej, może i nie mamy bogactwa i szczelnych okien w naszych pełnych przeciągów domach, lecz przynajmniej mamy swój gniew i na nim, drodzy panowie, wzniesiemy nasze imperia.”

“Takie właśnie prawa obowiązują w menonickiej kosmologii. Synowie dziedziczą majątek i przekazują go swoim synom, tamci swoim, tamci zaś swoim, a córki mogą się pocałować w dupę. Ale my, Biedne Kuzynki, wcale się tym nie przejmujemy, chyba że akurat żyjemy z zasiłku, jesteśmy spłukane, przymieramy głodem, nie możemy kupić dzieciom butów ani zapłacić za ich studia ->

“Pielęgniarki z kardiologii są o wiele zabawniejsze i bardziej przyjazne niż ich koleżanki z oddziału psychiatrycznego.
Jeśli więc już musicie trafić do szpitala, starajcie się skoncentrować cały swój ból w sercu, a nie w głowie.”

“Już dobrze. Starałam się sama nie rozpłakać - musimy przechodzić swoje załamania rotacyjnie, w przeciwnym razie wszystko będzie stracone. Już dobrze, powiedziałam, pocierając pięściami oczy.”

“A ty co porabiasz? spytała.
Och, trudno powiedzieć,odparłam. Nic specjalnego. Uczę się, jak być porządnym nieudacznikiem.”

Musiałam być idealna, żebyś ty mogła wszystko spieprzyć, zresztą z przyjemnością to zrobiłaś. Jedna z nas musiała okazać pierdoloną empatię, znasz to słowo, bardzo przydatne, powinnaś się go nauczyć, a więc jedna z nas musiała okazać pierdoloną empatię tacie, z hektarami jego egzystencjalnego smutku. I kto to zrobił? Ty? Może mama?Nie! To byłam ja. Żebyś ty mogła beztrosko się bawić...

“Do pokoju wchodzi pielęgniarka i mówi zdziwiona:
och, nie widziała, że siedzę tu w ciemności. Jest nowa, więc przedstawiamy się sobie. Włącza światło i zauważa, że obie z Elf jesteśmy zapłakane, więc przeprasza i gasi je z powrotem. Jestem poruszona tym drobnym gestem współczucia. Pielęgniarka proponuje, że wróci za chwilę.”