Arman Keshavarzi’s Reviews > سمفونی مردگان > Status Update

واقعا روح رو پژمرده میکنه.

دیروز حین مکالمه بحث به اینجا کشید که چطور فرهنگ ما غم رو ارزشمند میدونه و به نحوی انگار لذت میبره از ناراحتی کردن، از در غم بودن، انگار چیز خیلی ارزشمندیه و الآن به این جمله در رمان برخوردم:
«آدم وقتی میرود قبرستان، دلش باز می‌شود.»

اورهان تا اینجا جزو سیاه‌ترین شخصیت‌هاییه که تا به حال خوندم. سیاهی محض.