S.A.’s Reviews > Ossenkop > Status Update

“Ooit had hij een stierenkalf geslacht dat hem aan hemzelf deed denken, in de stugge ogen dacht hij zichzelf te herkennen”

“Rensing schudde van nee. De hande-
laar nam een slok.
'Billen tot de hielen en een rug van
hier tot Beetsterzwaag,' vervolgde hij.”

“Maar tegelijk besefte hij: hij hoefde
niet weg. Hij had zijn wereld al, die lag voor hem op de snijplank. Die hing aan een haak boven een witte tegelvloer, lag geduldig bij min vierentwintig in de vriescel te wachten tot hij gereed was.
Dat was de wereld die hij te lijf wilde
gaan, met het lange dunne mes, net zo lang tot die er precies zo uitzag als hij wilde.”