Rea’s Reviews > Momo > Status Update

"będziesz mieć godzinę, żeby-"
Nope, you lost me, my AuADHD ass could never

Śmiesznie się czyta ponownie książki z dzieciństwa (lub jakiekolwiek, gdy masz słaba pamięć lol).
Bo jakim cudem wyrzuciłam z pamięci 2/3 fabuły.
Co tu się dzieje czemu to jest takie smutne nagle czemu jako dziecko nie zapamiętałam wogóle tego co tu się dzieje

nie pamiętałem, że ta książka się robi taka smutna

To mi przypomina o jednym eseju krytykującym filozofię Gandhiego o pokojowym proteście. Że strajk głodowy nie działa, gdy nikogo nie obchodzi twój głód.

Nie byłoby czytania bez wpadnięcia w dziurę researchu randomowych tematów.
Już czytałam historię azbestu przez tę książkę.
Teraz jakoś znajomy mi się wydawał fragment.
Ostatecznie znalazłam skąd go kojarzę - z opowiadania zawartego w zbiorze "Rzeczy Ulotne" Neila Gaimana. Tylko, że zbiór powstał w 2006r a Momo w 1973r. Po dalszych poszukiwaniach znalazłam jednoakapitowe opowiadanie "On Exactitude in Science" z 1946